บทที่ 60 ตกลงจะกินร้านไหนกันแน่

ช่วงใกล้สิ้นปี งานประกาศรางวัลและเทศกาลเพลงต่างๆ จัดเรียงคิวชนกันจนตารางงานแน่นเอี้ยด

หลังจากกลับมาจากนอร์แลนด์ เสิ่นเจวี้ยนยังไม่ทันปรับเวลาชีวิตก็ต้องกระโจนเข้าห้องซ้อมทันที

สำหรับสเตจปลายปี เพลงไตเติลอย่าง "Admit" ถูกนำมาเรียบเรียงใหม่โดยเพิ่มช่วงอินโทรเข้ามาเป็นพิเศษ

ตรงท่อนเปิดอินโทร เสิ่นเจวี้ยนมีพาร์ตโซโล่ เพื่อให้ผลลัพธ์บนเวทีออกมาดีที่สุด เขาจึงต้องเคี่ยวเข็ญแกะท่าซ้ำไปซ้ำมากับคุณครูหลายรอบ จนตอนนี้หมดแรงนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น

ทั้งที่เป็นกลางฤดูหนาว แต่ห้องซ้อมกลับร้อนระอุจนเหมือนห้องซาวน่า ถึงขั้นต้องเปิดแอร์ เสิ่นเจวี้ยนเปิดชายเสื้อขึ้นเพื่อระบายความร้อน

"ดูสิครับ June ของพวกเราลงไปนอนกองแล้ว" พัคชานฮยอกถือกล้องเดินเข้ามา วันนี้เขารับหน้าที่ถ่ายคลิปเบื้องหลังในห้องซ้อม "โอ้โห ซิกแพ็ก นี่คือแฟนเซอร์วิสเหรอครับเนี่ย?"

พอเห็นพัคชานฮยอกเดินมา เสิ่นเจวี้ยนก็รีบดึงเสื้อลงทันที เขาโบกมือให้กล้องแล้วลุกขึ้นนั่งพลางเสยผมไปด้านหลัง "Hello ครับทุกคน วันนี้พวกเรากำลังเตรียมตัวสำหรับสเตจปลายปีกันอยู่ครับ"

"สเตจปลายปีครั้งนี้มีความพิเศษอะไรบ้างไหม" พัคชานฮยอกจ่อกล้องประชิดดวงตาของเสิ่นเจวี้ยน

เสิ่นเจวี้ยนเห็นเขาเอาแต่ยื่นเข้ามาใกล้ จึงเอื้อมมือไปดันออก

"โธ่ ฮยอง จะยื่นมาใกล้ขนาดนี้ทำไมเนี่ย!"

"คุณครูช่วยเพิ่มจุดเด่นให้พวกเราเยอะมาก ทุกคนอย่าลืมรอติดตามชมกันนะครับ" เสิ่นเจวี้ยนผลักพัคชานฮยอกออกพลางใช้มือปาดเหงื่อที่คาง

ก่อนจะพูดเสริมอีกว่า "แล้วก็ต้องขอบคุณแฟนๆ ทุกคนที่คอยโหวตให้พวกเรามาตลอด ขอบคุณครับ!"

ปีนี้ยอดขายอัลบั้มรวมของ LUCIERE ทะลุ 2.4 ล้านชุด รั้งอันดับหนึ่งบนชาร์ตยอดขายได้อย่างเหนียวแน่น ฝั่งนั้นปล่อยอัลบั้มมาตั้งแต่ต้นปี ส่วน SALIGIA เสียเปรียบเรื่องระยะเวลาสะสมที่น้อยกว่าเกินครึ่งปี อีกทั้งเกณฑ์การตัดสินรางวัลยังนับถึงแค่สิ้นเดือนตุลาคมของปีนี้ จึงหมดสิทธิ์ลุ้นแดซังใหญ่อย่างอัลบั้มแห่งปี ศิลปินแห่งปี หรือเพลงแห่งปีไปโดยปริยาย

ทว่าในสาขาแดซัง รางวัลที่พวกเขามีลุ้นที่สุดคือรางวัลขวัญใจแฟนคลับ ช่วงนี้เสิ่นเจวี้ยนรีเฟรชโซเชียลมีเดียทีไรก็เจอแต่โพสต์รวมพลังโหวตของแฟนคลับทั่วโลก ซึ่ง SALIGIA ก็มีคะแนนทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่นมาตั้งแต่เริ่มเปิดโหวต

พูดจบเขาก็ทิ้งตัวนอนแผ่บนพื้นต่อ แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ และเพราะร้อนมาก แขนเสื้อจึงถูกถกขึ้นไปกองไว้จนถึงหัวไหล่

พัคชานฮยอกถือกล้องเดินไปสัมภาษณ์เมมเบอร์คนอื่นต่อ

จังหวะนั้น ชาโฮก็ผลักประตูเข้ามาพร้อมกระดาษปึกหนึ่งในมือ

"ทุกคนพักแป๊บหนึ่ง" เขาแจกเนื้อเพลงที่ปรินต์มาให้สมาชิกแต่ละคน

เสิ่นเจวี้ยนลุกขึ้นไปรับมาดู บนหัวกระดาษเขียนชื่อเพลงว่า "เถียนมี่มี่" แถมยังมีพินอินกำกับไว้เหนือตัวอักษรทุกตัว

เขาถึงกับยืนงงเป็นไก่ตาแตก

"พี่ชาโฮ นี่อะไรเหรอครับ"

"เพิ่งได้แจ้งมาแบบกะทันหันน่ะ ปีนี้พวกเราจะได้ไปร่วมงานคอนเสิร์ตเคานต์ดาวน์ปีใหม่ของช่องผลไม้ที่ประเทศหัว"

ชาโฮยังพูดไม่ทันหายเหนื่อยก็เอ่ยต่อ

"นอกจากเพลงของเราเองตามปกติสองเพลงแล้ว ยังมีเพลง 'เถียนมี่มี่' เพิ่มเข้ามาอีกเพลงหนึ่ง"

นี่เป็นข้อเสนอจากทางเพนกวิน ในเมื่อได้ไปร่วมแสดงในคอนเสิร์ตเคานต์ดาวน์ที่ประเทศหัว พวกเขาจึงอยากให้ SALIGIA ร้องเพลงภาษาจีนด้วย

"ช่วงไม่กี่วันนี้คงต้องติวเข้มภาษาจีนกันหน่อย บริษัทจ้างครูมาสอนพวกนายเป็นพิเศษแล้ว" เสิ่นเจวี้ยนที่ยืนอยู่ข้างๆ อึกอักเหมือนอยากพูดอะไร ชาโฮจึงเดาออกทันที

"June ไม่ต้องเข้าเรียน"

"เย้!" เสิ่นเจวี้ยนชูแขนขึ้นดีใจอย่างสุดเหวี่ยง เพลง "เถียนมี่มี่" เป็นเพลงที่โด่งดังระดับตำนานของประเทศหัว เขาได้ยินคุณยายร้องให้ฟังมาตั้งแต่เด็ก แค่กลับไปทบทวนเนื้อร้องนิดหน่อยก็พอ

พอเห็นคิมแจอูที่ยืนอยู่ข้างๆ ทำหน้าบูดบึ้ง เสิ่นเจวี้ยนก็เอื้อมมือไปคว้าคอเสื้อด้านหลังแล้วดึงตัวเข้ามาหา

"ฮยอง ถ้าฮยองยอมเรียกผมว่า 'เกอ' สักเดือนหนึ่ง เดี๋ยวผมสอนให้"

คิมแจอูเห็นท่าทางน่าหมั่นเขี้ยวของเสิ่นเจวี้ยนแล้วจึงเอื้อมมือไปบีบแก้มยุ้ยๆ นั่นเบาๆ

"June นายเริ่มจะลามปามใหญ่แล้วนะ"

"ฮยอง บีบแก้มแบบนี้นอนหลับแล้วน้ำลายจะไหลนะ" เสิ่นเจวี้ยนสลัดหลุดจากเงื้อมมือของคิมแจอู แล้วรีบปรี่เข้าไปหาอีซูมิน

"สนใจใช้บริการนี้ไหม ซูมินฮยอง"

อีซูมินกำลังใช้แอปแปลภาษาเทียบเนื้อเพลงทีละคำแล้วเขียนคำอ่านตาม พอได้ยินเข้าก็ส่ายหน้าทันที

"ราคาแพงเกินไป ไม่เอาหรอก"

ชเวซามูเอลพยักหน้าเห็นด้วย "June อาจจะแกล้งสอนคำประหลาดๆ ให้พวกนายก็ได้นะ"

คราวก่อนเสิ่นเจวี้ยนเคยสอนชเวซามูเอลว่า "นายไม่ใช่คน" แถมบอกว่าเป็นคำชม

ผลคือพอเอาไปพูดใส่โจวเหย่ ก็โดนมองบนตาแทบกลับ

ตั้งแต่นั้นมา ชเวซามูเอลก็จำฝังใจว่า ภาษาเกาหลีห้ามเรียนกับอีซูมิน ส่วนภาษาจีนห้ามเรียนกับเสิ่นเจวี้ยนเด็ดขาด

ชาโฮมองเสิ่นเจวี้ยนที่กำลังยืนพิงฮายาคาวะ แล้วกวักมือเรียก

"June นายมานี่หน่อย"

เสิ่นเจวี้ยนดึงแขนเสื้อลงแล้วเดินเข้าไปหาชาโฮ

"รอบนี้มีช่วงตอบคำถามด้วย เพราะต้องใช้ภาษาจีนทั้งหมด งานนี้เลยต้องยกให้นายรับผิดชอบนะ" ชาโฮยังคงไว้ใจให้งานสัมภาษณ์เป็นหน้าที่ของเสิ่นเจวี้ยนเสมอ

แม้ว่าเวลาส่วนตัวเสิ่นเจวี้ยนจะซนและป่วนไปบ้าง แต่พอต้องขึ้นเวทีใหญ่ เขากลับคุมสถานการณ์ได้ดีเยี่ยม ไม่เคยทำพลาดเลยสักครั้ง

"ครับ" เสิ่นเจวี้ยนรับมาดู พอเห็นว่ามีแค่ไม่กี่คำถามก็พยักหน้ารับอย่างตั้งใจ

จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อหลายวันก่อน เจียงอีเทียนเพิ่งบ่นกับเขาว่าคิวงานปลายปีแน่นจนวิ่งรอกไม่ทัน

เขาจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาเจียงอีเทียนทันที

เจวี้ยน: "เคานต์ดาวน์ปีใหม่นี้นายไปไหน"

Od (เวอร์ชันง่วงนอนทุกวัน): "?"

เจียงอีเทียน: "พวกนายได้รับคำเชิญด้วยเหรอ"

เจวี้ยน: [ลูกหมาพยักหน้า.jpg]

เจวี้ยน: "ช่องผลไม้"

Od (เวอร์ชันง่วงนอนทุกวัน): "มากันหมดเลยเหรอ"

เจียงอีเทียน: "!! ฉันก็ไปด้วย ปีนี้จริงๆ ควรจะได้ไปช่องสีฟ้า แต่ทางนั้นดันไม่ผ่านใบอนุญาต"

เจวี้ยน: "งั้นไว้เจอกันนะ จะได้เคานต์ดาวน์ด้วยกัน"

เมื่อได้รับคำตอบยืนยัน เสิ่นเจวี้ยนก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าอย่างอารมณ์ดี

นับตั้งแต่กลับมาจากประเทศหัวคราวนั้น เขาก็ไม่ได้เจอเจียงอีเทียนอีกเลย แถมรอบนี้ชเวซามูเอลก็ไปด้วย แก๊งสามหน่อสมัยเป็นเด็กฝึกจะได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งแล้ว

ทางด้านเจียงอีเทียนที่อยู่อีกฟากของหน้าจอก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน พอนักร้องหนุ่มซ้อมเสร็จปุ๊บก็รีบลากผู้จัดการมาวางแผนหาร้านเด็ดทันที

"พี่ ร้านนี้พี่เคยกินไหม" เจียงอีเทียนชี้ร้านปิ้งย่างที่เพิ่งเสิร์ชเจอในมือถือ สายตาเป็นประกายวาววับ

เพื่อนสนิทอุตส่าห์มาเหยียบถิ่นตัวเองทั้งที เขาก็ต้องต้อนรับขับสู้ให้เต็มที่สิ

"ร้านนี้ใช้ได้เลย" ผู้จัดการตอบ ก่อนจะปรายตามองหน้าเจียงอีเทียน "แล้วนายไม่ลดน้ำหนักแล้วเหรอ"

เจียงอีเทียนเพิ่งรับหน้าที่เป็นโวคอลเทรนเนอร์ในรายการเซอร์ไววัล เขาจึงกลัวว่าพอออกกล้องแล้วจะดูอ้วน เลยตั้งใจแน่วแน่ว่าจะกินอาหารแคลอรีต่ำจนกว่าจะอัดรายการเสร็จ

"ใครจะมาล่ะ"

พอนึกถึงเรื่องลดน้ำหนัก เขาก็รู้สึกท้อแท้ขึ้นมาทันที เดิมทีเขาก็เป็นคนอ้วนง่ายอยู่แล้ว สมัยที่ยังเป็นเด็กฝึกที่ B.S กลางคืนชอบแอบสั่งดีลิเวอรีมากินกับเสิ่นเจวี้ยนและชเวซามูเอลสามคน สุดท้ายคนที่อ้วนขึ้นกลับมีแค่เขาคนเดียว

ไม่ต้องพูดถึงตอนกลับมาประเทศหัวเลย พอขยับร่างกายน้อยลง น้ำหนักเขาก็พุ่งขึ้นมาตั้งสิบจินแล้ว

"พวกเสิ่นเจวี้ยนกำลังจะมาครับ"

ผู้จัดการรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าไลน์อัปชุดสุดท้ายที่ช่องผลไม้กั๊กไว้ไม่ยอมประกาศสักทีจะเป็น SALIGIA เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเจียงอีเทียนถึงได้ออกอาการตื่นเต้นขนาดนี้

แม้เขาจะไม่เคยเจอเสิ่นเจวี้ยนกับชเวซามูเอลตัวจริงมาก่อน แต่ก็ได้ยินเรื่องความชอบและวีรกรรมต่างๆ ของทั้งสองคนจากปากเจียงอีเทียนจนแทบจะรู้จักทุกซอกทุกมุมแล้ว

พอนึกขึ้นได้ว่ามีเพื่อนสนิทคนหนึ่งเป็นแฟนคลับของเสิ่นเจวี้ยน ผู้จัดการจึงเอ่ยขึ้นว่า "ขอลายเซ็นให้หน่อยได้ไหม"

เจียงอีเทียนเงยหน้ามอง "พี่ พี่ยังไม่เคยขอลายเซ็นผมเลยนะ"

ผู้จัดการกระแอมแก้เขินเบาๆ "ไม่ใช่ฉันสักหน่อย ฉันมีเพื่อนที่เป็นแฟนคลับเสิ่นเจวี้ยนต่างหาก"

เจียงอีเทียนสงสัยตะหงิดๆ ว่านี่คือมุกประเภท "เพื่อนฉันฝากถามมา" ชัดๆ

"ได้แน่นอนอยู่แล้วครับ ผมสนิทกับพวกเขานี่"

หลังจากรับปากผู้จัดการว่าจะช่วยขอลายเซ็นบนอัลบั้มให้ครบทุกคนในวง เจียงอีเทียนก็ก้มหน้าก้มตากดค้นหาในมือถือต่อ

"เรื่องลดน้ำหนักเอาไว้ทีหลังเถอะ ยังไงก็ยังเหลือเวลาอีกตั้งหลายเดือน" เขานับนิ้วคำนวณ "รอให้พ้นปีใหม่ค่อยลดก็ยังทัน!"

เมื่อปลอบใจตัวเองเสร็จสรรพ เจียงอีเทียนก็กดบันทึกร้านอาหารเข้าลิสต์รายการโปรด แล้วเริ่มศึกษาว่าจะสั่งเมนูเด็ดจานไหนดี

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง