บทที่ 65 บั๊กหรือเบื้องหลังอันดำมืด

ตอนที่เสิ่นเจวี้ยนเดินกลับมา บนเวทีกำลังเตรียมประกาศรางวัลขวัญใจแฟนคลับแห่งปี (Fans' Choice)

โจซึงอูที่นั่งอยู่แถวหน้าเดิมทีเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน แต่พอหางตาเหลือบเห็นเสิ่นเจวี้ยน เขาก็กระแอมไอแก้เก้อสองที ก่อนจะดึงเสื้อแจ็กเก็ตแล้วยืดตัวขึ้นนั่งหลังตรง

เสิ่นเจวี้ยนแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นปฏิกิริยานั้น แล้วเดินตรงกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

"รีบนั่งลงเร็ว ใกล้จะถึงรางวัลของพวกเราแล้ว!" ฮายาคาวะคว้าข้อมือของเสิ่นเจวี้ยนไว้ น้ำเสียงกดต่ำ ทว่าแฝงความตื่นเต้นที่ไม่อาจซ่อนมิด

เสิ่นเจวี้ยนพยักหน้า ก่อนจะนั่งลงตรงที่นั่งขวาสุดตามแรงดึงของฮายาคาวะ

บนจอยักษ์กำลังฉายวิดีโอแนะนำผู้เข้าชิง และพอถึงคิวของ SALIGIA เสียงเชียร์จากด้านล่างเวทีก็ดังกระหึ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ตอนที่เสิ่นเจวี้ยนขยับคอแล้วเอียงหน้าไปมอง เขาก็สังเกตเห็นว่าพวกสาวๆ วง Siren ที่นั่งอยู่ข้างๆ กำลังใช้ผ้าห่มผืนบางๆ คลุมตัวอย่างกระอักกระอ่วน ไหล่ห่อเข้าหากันเล็กน้อย

เขาไม่คิดอะไรมาก ยื่นมือไปดึงผ้าห่มที่พาดอยู่บนพนักพิงส่งไปให้ นั่นเป็นผ้าห่มที่ชาโฮกลัวพวกเขาจะหนาวจึงหยิบมาให้เป็นพิเศษ

คนที่นั่งฝั่งติดกับ SALIGIA คือแพคซอยอน เมนโวคอลของ Siren เธอชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นเสิ่นเจวี้ยนยื่นผ้าห่มมาให้ แววตาฉายความลังเลอยู่ชั่วครู่ ทว่าเมื่อหันไปมองเพื่อนร่วมวงที่สวมกระโปรงสั้นจนตัวเริ่มแข็งทื่อด้วยความหนาว เธอก็ยื่นมือไปรับมา

"ขอบคุณนะ" เธอพยักหน้าขอบคุณเสิ่นเจวี้ยนเบาๆ

เสิ่นเจวี้ยนส่ายหน้า เขารู้สึกจริงๆ ว่าไอดอลหญิงนั้นไม่ง่ายเลย ท่ามกลางฤดูหนาวเหน็บกลับต้องใส่กระโปรงสั้นบางๆ ต่อให้หนาวจนสั่นแค่ไหนก็ยังต้องเก็บอาการไว้

แพคซอยอนคลี่ผ้าห่มคลุมลงบนขาของเพื่อนๆ สมาชิกทุกคนแทบจะถอนหายใจออกมาพร้อมกัน ไหล่ที่ห่อเกร็งก็ผ่อนคลายลง

ผู้ประกาศรางวัลบนเวทีคือนักแสดงชื่อดังของเกาหลีอย่างจีจีวอน เธอเป็นนักแสดงหญิงเจ้าบทบาทแถวหน้าของวงการ

"และรางวัลต่อไปที่จะประกาศก็คือ รางวัลขวัญใจแฟนคลับแห่งปีที่ทุกคนเฝ้ารอคอยค่ะ"

จากนั้นเธอก็เปิดซองจดหมายบางๆ ออกมา

พัคชานฮยอกมองเธอด้วยความคาดหวัง ร่างกายโน้มไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว แล้วจากนั้น—

เสียงของจีจีวอนก็ดังผ่านไมโครโฟนก้องไปทั่วทั้งฮอลล์

"รางวัล MAMA Fans' Choice ได้แก่… Uni ค่ะ!"

สปอตไลต์ส่องไปยังที่นั่งของวง Uni สมาชิกทุกคนลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ กอดกัน ส่งเสียงเฮ และโบกมือทักทายกล้อง

ร่างของพัคชานฮยอกที่กำลังจะลุกขึ้นชะงักค้างไป เสิ่นเจวี้ยนเองก็หันไปมองบนเวทีด้วยความประหลาดใจ

เสิ่นเจวี้ยนจำได้ว่าก่อนปิดโหวต SALIGIA คืออันดับหนึ่ง และสัดส่วนคะแนนของรางวัลนี้มาจากสามช่องทาง โดยการโหวตสดคิดเป็นแค่ 10% ของคะแนนทั้งหมด หรือว่า Uni จะทำคะแนนพลิกแซงได้ในช่วงถ่ายทอดสดกันแน่

แม้จะแปลกใจมาก แต่ทุกคนก็ยังคงลุกขึ้นยืนปรบมือแสดงความยินดีกับรุ่นพี่

ทว่าแฟนคลับด้านล่างเวทีไม่ได้มีสติควบคุมอารมณ์ได้ดีขนาดนั้น นับตั้งแต่ SALIGIA มีชื่อเข้าชิงรางวัลขวัญใจแฟนคลับแห่งปี แฟนๆ ทั่วโลกต่างร่วมแรงร่วมใจทุ่มโหวตกันมาหลายเดือนโดยไม่กล้าหย่อนมือแม้แต่นาทีเดียว จนทำให้ SALIGIA ครองอันดับหนึ่งอย่างมั่นคงมาตลอดกระทั่งปิดโหวต

ต่อให้ต้องโหวตสด พวกเธอก็มั่นใจว่าจะไม่มีทางตามหลังใครแน่นอน

ที่นั่งฝั่งผู้ชมเริ่มมีเสียงแสดงความไม่พอใจดังขึ้น

"อะไรเนี่ย!"

"MAMA เจ๊งไปซะ!"

"ถ้าจะล็อกผล ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกล่ะ จะเปิดให้โหวตทำไม!"

"MAMA คืนเงินมานะ!"

จากตอนแรกที่เป็นแค่เสียงบ่นประปราย ก็เริ่มมีคนพูดตามมากขึ้นเรื่อยๆ จนเสียงดังระงมไปทั่ว

เพราะการมาร่วมงานของ SALIGIA ในคืนนี้ ทำให้ราคาบัตรฝั่งผู้ชมพุ่งสูงขึ้นไปมาก เรียกได้ว่าแฟนคลับของ SALIGIA กวาดที่นั่งไปเกือบครึ่งหนึ่งของทั้งฮอลล์

แฟนคลับบางคนถึงกับตะเบ็งเสียงด่าจนเสียงแหบพร่า

ผู้กำกับภาพเห็นท่าไม่ดีจึงรีบตัดกล้องไปยังวง Uni บนเวที ซึ่งกำลังกล่าวความรู้สึกหลังรับรางวัลอยู่

แต่ก็ไร้ประโยชน์

เสียงด้านล่างเวทีกลับยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นพร้อมเพรียงกันเหมือนนัดแนะมาล่วงหน้า ทุกคนตะโกนออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

"MAMA!"

"เจ๊งไปซะ!"

บนเวทีคือผู้ชนะที่กำลังกล่าวสุนทรพจน์ด้วยรอยยิ้มแย้ม ส่วนด้านล่างเวทีคือแฟนคลับที่ตะโกนแช่งให้งานเจ๊ง

เสียงสองแบบดังก้องตัดสลับกันอยู่ในฮอลล์ เสิ่นเจวี้ยนรู้สึกขึ้นมาอย่างกะทันหันว่าภาพตรงหน้านี้มันช่างขัดแย้งและไร้สาระสิ้นดี

เขาหันไปมองแฟนๆ ด้านหลัง บางคนโกรธจนหน้าแดงก่ำ น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ บางคนชูป้ายไฟของ SALIGIA ขึ้นสูง เหมือนอยากจะพิสูจน์ว่ารางวัลนี้ควรจะเป็นของพวกเขา

คอของเสิ่นเจวี้ยนตีบตันขึ้นมาอย่างกะทันหัน ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ

เขานึกถึงกระทู้ที่ตัวเองเคยเลื่อนอ่าน แฟนคลับจากทั่วทุกมุมโลกช่วยกันแปลคู่มือการโหวตเป็นสิบๆ ภาษา พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อดึงคนมาช่วยโหวต ก็เพียงเพื่อรางวัลนี้เท่านั้น

พวกเธอทุ่มเทกันขนาดนี้ ก็เพียงแค่อยากเห็นพวกเขาขึ้นไปยืนบนนั้นและถือถ้วยรางวัลกลับบ้าน

เสิ่นเจวี้ยนก้มหน้าลง กะพริบตาถี่ๆ เพื่อไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

แล้วตอนนี้ล่ะ ความพยายามของคนมากมายขนาดนี้ กลับถูกลบล้างไปอย่างง่ายดาย

-

ชาโฮที่ยืนอยู่หลังเวทีมีสีหน้าเคร่งเครียด เขาคิดไม่ถึงเลยว่ารางวัลที่แบเบอร์ขนาดนี้ MAMA จะกล้าโกงคะแนนหน้าด้านๆ

"พี่ชาโฮ ดูนี่สิครับ" ควอนโดยุนยื่นโทรศัพท์ที่เปิดกระทู้ในทวิตเตอร์ให้ชาโฮดู

โจวเหย่ชะโงกหน้าเข้าไปดู มองกราฟเส้นบนหน้าจอ "มีอะไรเหรอ"

"เมื่อกี้มีแฟนคลับตั้งกระทู้ กราฟการโหวตสดของ Uni พุ่งขึ้นผิดปกติครับ"

บนกราฟการโหวตสด ช่วงครึ่งชั่วโมงสุดท้าย คะแนนของ Uni พุ่งทะยานขึ้นเป็นแนวดิ่งราวกับติดจรวด

ขณะที่ในช่วงเวลาเดียวกัน อัตราการเพิ่มของคะแนนฝั่ง SALIGIA กลับดิ่งฮวบลงเหว

"นี่ไม่ใช่อัตราการเติบโตที่เกิดจากแรงคนโหวตแน่นอนครับ" ควอนโดยุนพูดด้วยน้ำเสียงสุขุม แต่จังหวะการพูดเร็วมาก

"มีความเป็นไปได้สูงว่าจะแก้ข้อมูลที่เซิร์ฟเวอร์ปลายทาง"

ชาโฮกับโจวเหย่เงยหน้าขึ้นมองควอนโดยุนพร้อมกัน

"หมายความว่า พวกเขาโอนคะแนนโหวตของทุกวงในช่วงเวลานั้นไปให้ Uni ทั้งหมดครับ"

ควอนโดยุนชี้ให้ดูอัตราคะแนนของวงอื่นๆ ในช่วงเวลาเดียวกัน ทุกวงต่างดิ่งลงเหวเหมือนกับ SALIGIA ไม่มีผิด

ชาโฮดูไปขมวดคิ้วไป แฟนคลับที่ตั้งกระทู้นี้น่าจะจับสังเกตได้หลังจากข้อมูลเริ่มผิดปกติไม่นาน เพราะมีคลิปอัดหน้าจอแนบไว้ทุกๆ ห้านาทีเลยทีเดียว

"ไปคุยกับทาง MAMA" ชาโฮดูจบแล้วก็เอ่ยปากทันที

ควอนโดยุนส่ายหน้า "ผมว่า MAMA คงได้แต่ถ่วงเวลา ถ่วงไปจนกว่าพี่จะทนไม่ไหว ถ่วงจนกว่ากระแสสังคมจะเงียบไปเอง"

ชาโฮวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ "เราต้องแสดงจุดยืนของเราให้ชัดเจน" เขาหันไปมองภาพการถ่ายทอดสดที่กล้องคอยแพนไปจับภาพ SALIGIA อยู่บ่อยๆ

เขารู้ดีว่า MAMA คิดว่าเรื่องยังวุ่นวายไม่พอ หากกล้องจับภาพสมาชิกคนไหนหลุดอาการไม่พอใจออกมาได้ พาดหัวข่าวคืนนี้เขาก็เดาทางสื่อออกหมดแล้ว

'SALIGIA ชักสีหน้าไม่พอใจหลังรุ่นพี่ได้รางวัล' 'วงรุกกี้น้องใหม่คุมอารมณ์ไม่อยู่กลางงานประกาศรางวัล'

ในสังคมเกาหลีที่ยึดถือเรื่องระบบอาวุโสเป็นใหญ่ ถึงตอนนั้นความจริงจะถูกกลบมิด แล้ว SALIGIA ก็จะถูกตราหน้าว่าเป็นพวกไร้มารยาทและอวดดีไปโดยปริยาย

โจวเหย่ตบไหล่ชาโฮเพื่อส่งสัญญาณให้ใจเย็นๆ ขณะที่สายตาจับจ้องใบหน้าของเสิ่นเจวี้ยนบนจอยักษ์

เขารู้ดีว่าแม้เสิ่นเจวี้ยนจะยิ้มอยู่ แต่ในดวงตากลับมีน้ำตาคลอ

"เชื่อใจพวกเขาสิ ลืมไปแล้วเหรอว่าบทเรียนแรกของบริษัทเราคืออะไร"

ชาโฮหันขวับกลับมาอย่างมีอารมณ์ "แล้วเราจะอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรเลยงั้นเหรอ!" เขาโมโหจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ควอนโดยุนดันกรอบแว่นขึ้น คิ้วขมวดมุ่น

โจวเหย่ส่ายหน้า "สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้" เขาวางมืออีกข้างลงบนไหล่ของควอนโดยุน "มีแค่อดทนรอ"

"รอให้กระแสสังคมมันปะทุ รอให้เรื่องมันบานปลายกว่านี้"

ดวงตาหลังเลนส์แว่นของควอนโดยุนวาบประกายเฉียบคมขึ้นมา เขารู้แล้วว่าโจวเหย่หมายถึงอะไร

น้ำเสียงของโจวเหย่ราบเรียบ ทว่าสายตากลับแน่วแน่มั่นคงอย่างยิ่ง

"อย่าดูถูกพลังของแฟนคลับที่พร้อมจะปกป้องพวกเขาเด็ดขาด"

"ตอนนี้หน้าที่ของพวกเขาก็แค่นิ่งเข้าไว้ แล้วอยู่ให้จบงานประกาศรางวัลนี้"

"ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเรา"

โจวเหย่คิดในใจ เรื่องวิเคราะห์ข้อมูลเขาไม่ถนัด เรื่องแถลงชี้แจงเขาก็ทำไม่เป็น

แต่ถ้าเรื่องปั่นกระแสสังคมล่ะก็ เขาเคยแพ้ใครที่ไหนกัน

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง