บทที่ 70 ชายหนุ่มผู้คล้องม้าช่างองอาจผึ่งผาย~~

ก่อนหน้านี้แผนขอยืมกางเกงล้มเหลวไปแล้ว

แต่คราวนี้ อีกฝ่ายคงไม่ยอมยืนมองดูเขาพุ่งถลาลงไปเฉยๆ แน่

ต้องเข้ามาขวาง หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ ต้องเข้ามารับตัวเขาไว้ในอ้อมอก…

ขอแค่มีโมเมนต์นี้เพียงครั้งเดียว เซี่ยเฟยหยางก็มั่นใจว่าคู่จิ้นของพวกเขาจะทะยานขึ้นอันดับหนึ่งของรายการนี้ได้อย่างสบายๆ!

“อ๊ะ—”

ทีมงานของรายการพากันตกใจหน้าตื่น

เรื่องเก่ายังไม่ทันซา เรื่องใหม่ก็เข้ามาแทรกจริงๆ

เซี่ยเฟยหยางคนนี้แบกตะกร้าข้าวโพดใบเบ้อเริ่มแล้ววิ่งถลาลงมาตรงๆ ไม่กลัวล้มกลัวเจ็บเลยหรือไง

ที่สำคัญคือทางมันแคบขนาดนี้ แถมราชาจอเงินเผยกับเป้ยเสี่ยวฉียังยืนขวางอยู่กลางทาง วิ่งพรวดพราดลงมาแบบนั้นอาจจะชนพาอีกสองคนกลิ้งตกไปด้วยกันก็ได้

“เหวอ!”

เป้ยเสี่ยวฉีเห็นดังนั้นก็ยื่นมือออกไปอย่างกล้าหาญ หมายจะช่วยหยุดเซี่ยเฟยหยางเอาไว้

ไม่ว่าเธอจะขวางอยู่หรือไม่ แต่การกระทำของหญิงสาวก็เรียกคะแนนความประทับใจไปได้โข

ทว่าเผยเกอกลับประเมินสถานการณ์ได้ในชั่วพริบตา ทั้งความเร็วที่พุ่งลงมาและน้ำหนักตัวของเซี่ยเฟยหยาง ไม่ได้มีอันตรายอะไรเลยสักนิด

เซี่ยเฟยหยางไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอยู่ในแผนการที่หมอนั่นคำนวณไว้แล้วทั้งนั้น

ต่อให้คิดจะปั่นกระแสคู่จิ้น ก็ไม่มีทางเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงเจ็บตัวจริงๆ หรอก

แต่ถ้าเป้ยเสี่ยวฉีเข้าไปขวาง มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะถูกเขาชนพาลงไปด้วย

ถึงตอนนั้นหากเกิดปะทะกันขึ้นมา เป้ยเสี่ยวฉีที่ยืนอยู่ต่ำกว่าจะถูกเซี่ยเฟยหยางกระแทกจนบาดเจ็บเอาได้

เมื่อเซี่ยเฟยหยางพุ่งมาเกือบจะถึงตรงหน้าทั้งสองคน ในที่สุดเผยเกอก็เริ่มขยับตัว

“( •̀ ω •́ )✧!”

เซี่ยเฟยหยางกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

ทุกอย่างเป็นไปตามบทละครของเขาแล้ว เขากำลังจะทำสำเร็จ!

“เอ๊ะ…”

เหงื่อกาฬหยดหนึ่งผุดไหลลงมาข้างแก้มของเซี่ยเฟยหยาง

จังหวะที่สบตากัน เขาเห็นชัดเจนเลยว่ามือที่อีกฝ่ายยื่นออกมาไม่ได้พุ่งมาทางตน แต่กลับดึงตัวเป้ยเสี่ยวฉีที่อยู่ข้างๆ ให้หลบไปชิดริมทาง

ปล่อยให้เขาพุ่งลงเนินเขาไปตามยถากรรม

ไอ้หมอนี่มันน่ารำคาญจริงๆ!

เซี่ยเฟยหยางเดือดดาลอยู่ในใจ

แน่นอนว่าเขาไม่ได้กลัวตัวเองจะล้ม แค่หงุดหงิดแทบบ้าที่แผนการพังไม่เป็นท่า

แถมยังเอาหน้าเปื้อนยิ้มไปแนบก้นเย็นชา โดนเมินใส่แบบนี้ ไม่รู้ว่าจะถูกชาวเน็ตเยาะเย้ยยังไงบ้าง!

“พี่คะ?”

เป้ยเสี่ยวฉีไม่เข้าใจ

ทำไมราชาจอเงินเผยถึงต้องห้ามไม่ให้เธอช่วยคนด้วยล่ะ?

เผยเกอไม่ได้ตอบคำถามของเป้ยเสี่ยวฉี เขาทิ้งตะกร้าข้าวโพดในมือลงพื้น ส่วนตะกร้าบนหลังปลดลงไม่ทันแล้ว จึงแบกมันวิ่งตามลงเขาไปอย่างรวดเร็ว!

ทว่าคนอื่นๆ ในห้องไลฟ์กลับมองทะลุปรุโปร่ง

[ด้วยตัวบางๆ อย่างเป้ยเสี่ยวฉี ไม่มีทางรั้งเซี่ยเฟยหยางที่แบกตะกร้าข้าวโพดไว้ได้หรอก ที่เผยเซวียนทำเมื่อกี้ก็เพื่อช่วยเธอต่างหาก!]

[เป้ยเสี่ยวฉีเป็นคนดีนะ แค่ไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลัง สถานการณ์แบบนั้นถ้าเธอพุ่งออกไป เซี่ยเฟยหยางจากที่ไม่เป็นอะไรก็คงเจ็บตัว แถมตัวเธอเองจะแย่ยิ่งกว่าเดิมด้วยซ้ำ]

[ราชาเผยโคตรเท่เลยยย กรี๊ดดด!]

[เกือบด่าแล้วไหมล่ะ! ถ้าเผยเซวียนมองดูเบบี๋เฟยหยางของฉันพุ่งลงไปเฉยๆ ฉันจะขอเป็นแอนตี้แฟนตลอดชีวิต!]

[เหอะๆ! เมนต์บนสำคัญตัวเองผิดไปปะ! สถานการณ์แบบนี้เผยเซวียนไม่ช่วยแล้วมันผิดตรงไหน? ยังจะมาแบนตลอดชีวิต ใครเขากลัวเธอกันยะ?!]

[ราชาเผยยังใจดีเกินไปด้วยซ้ำ กับอีแค่เซี่ยเฟยหยางกับแฟนคลับปากเหม็นกลุ่มนี้ จะไปสนใจพวกมันทำไม!]

[วิธีรับมือของเผยเซวียนถูกต้องเหมาะสมที่สุดแล้ว! สถานการณ์แบบนั้น ช่วยเป้ยเสี่ยวฉีก่อนน่ะฉลาดที่สุด แถมเขาก็ไม่ได้ทิ้งขว้างเซี่ยเฟยหยางสักหน่อย]

[สรุปแล้วมันก็ปัญหาของเซี่ยเฟยหยางเองไม่ใช่เหรอ! นอกจากจะเอาตัวเองไปเสี่ยงแล้ว ยังเกือบทำให้คนอื่นโดนลูกหลงไปด้วยเนี่ยนะ!]

[หมอนี่ไม่ได้จงใจใช่ไหม? ในหัวคิดบ้าอะไรอยู่กันแน่เนี่ย!]

ตัดเรื่องการฟาดฟันของกลุ่มแฟนคลับออกไป ผู้ชมทั่วไปต่างก็รู้สึกไม่ค่อยดีกับเซี่ยเฟยหยางเท่าไรนัก

คนคนนี้ทำอะไรวู่วามเกินไป เรื่องเยอะ เอาแต่ใจ แถมดูแล้วเจตนายังไม่ค่อยบริสุทธิ์อีกต่างหาก

เซี่ยเฟยหยางพุ่งเกือบจะถึงตีนเนินเขาแล้ว

เมื่อละครฉากใหญ่ไม่เป็นไปตามแผน ในใจเขาก็หงุดหงิดเป็นที่สุด

“เผยเซวียน นายรนหาที่เองนะ! อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน!”

เซี่ยเฟยหยางวางแผนไว้ล่วงหน้านานแล้ว

สถานการณ์แบบนี้ ถ้าอีกฝ่ายยอมรับตัวเขาไว้ดีๆ ก็แล้วไป

แต่ถ้าไม่ยอมยื่นมือมาช่วยขวางไว้ล่ะก็ คอยดูคลื่นกระแสแอนตี้ถล่มเละในเน็ตได้เลย

ตอนช่วยผู้หญิงล่ะทุ่มสุดตัว ปกติก็ทำตัวเป็นที่พึ่งได้ดีนักไม่ใช่เหรอไง?

พอมาถึงคราวเขา กลับปล่อยให้เป็นตายร้ายดีไม่สนใจซะงั้น!

“ฉันอยากจะดูนักว่านายจะแก้ตัวยังไง!”

ต่อไปใครจะยังมองว่าหมอนี่เป็นเทพบุตรผู้อบอุ่นอยู่อีก!

ด้วยสายตาอันเฉียบคม เผยเกอมองออกว่าเจ้าเด็กนี่ต้องวิ่งลงไปถึงตีนเนินเขาได้อย่างปลอดภัยแน่นอน

แต่ก็นะ…

หึๆ! มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!

คิดจะเล่นกับเขา ก็ต้องเล่นตามบทของเขาเท่านั้น!

เจ้าเซี่ยเฟยหยางคนนี้ เขาจะเลือกไม่ช่วยก็ได้

แค่ยืนอยู่ข้างทาง มองดูอีกฝ่ายพุ่งดิ่งลงไปเอง

พอจะเดาได้เลยว่า ในเน็ตคงมีกระแสรุมประณามเขาขึ้นมาอีกระลอก

แม้จะมีชาวเน็ตผู้รักความยุติธรรมช่วยพูดแทนให้ แต่สภาพแวดล้อมบนอินเทอร์เน็ตทุกวันนี้ บางครั้งก็ไม่ได้หมายความว่าคุณทำถูกต้องแล้วจะไม่โดนเกลียดชังเสียหน่อย

เมื่อเทียบกับการยืนดูเฉยๆ แล้ว เผยเกอมีความคิดที่เจ๋งกว่านั้นเยอะ

ทั้งอุดปากทุกคนได้สนิท และได้สั่งสอนเจ้าเด็กเจ้าเล่ห์คนนี้ไปในตัว

อืม บางทีอาจจะใช้หมอนี่ช่วยสร้างชื่อเสียงดีๆ ให้ตัวเองได้อีกต่างหาก

ร้ายไปหน่อยก็จริง แต่ใครใช้ให้เซี่ยเฟยหยางรนหาที่เองล่ะ!

เซี่ยเฟยหยางใกล้จะถึงตีนเนินเขาแล้ว เผยเกอจึงเร่งฝีเท้าขึ้น

แถมยังยื่นแขนออกไป ทำท่าเหมือนจะคว้าตัวอีกฝ่ายไว้

จะปล่อยให้เจ้าเด็กนี่หลุดรอดเงื้อมมือไปไม่ได้เด็ดขาด

ในระหว่างที่วิ่งอยู่นั้น ข้าวโพดในตะกร้าก็พลันร่วงลงมา

กลิ้งหลุกๆ ลงไปข้างล่าง

“อ๊ากกก—”

เซี่ยเฟยหยางที่วิ่งลงเขาด้วยแรงเฉื่อย ดันเหยียบเข้ากับข้าวโพดฝักหนึ่งที่จู่ๆ ก็กลิ้งมาจากด้านหลัง

จากเดิมที่ไม่มีทางล้ม ร่างของเขากลับเสียหลักพุ่งถลาไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้—

คราวนี้ เซี่ยเฟยหยางลนลานของจริงแล้ว!

บ้าเอ๊ย!

เขาแค่อยากแกล้งเล่นละคร ไม่ได้อยากเจ็บตัวจริงสักหน่อย!

ถ้าล้มคะมำลงไปแบบนี้ แล้วหน้าแหกขึ้นมาจะทำยังไง!

ตีนเนินเขายังมีเศษหินระเกะระกะอยู่อีกนะ!

ในจังหวะเส้นยาแดงผ่าแปด เผยเกอก็รุดมาถึงด้วยสีหน้าร้อนรน

แต่ระยะห่างยังไกลไปนิด เอื้อมคว้าตัวคนไว้ไม่ถึงจริงๆ

ทว่าเผยเกอราวกับเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว เขาชักเชือกขดหนึ่งออกมาจากตะกร้าด้านหลัง

เปิดฉากแสดงบทบาทคาวบอยคล้องม้าให้ดูสดๆ ตรงนั้น

ท่วงท่าการเหวี่ยงบ่วงบาศช่างสง่างามและเท่บาดใจ บ่วงเชือกคล้องร่างเซี่ยเฟยหยางไว้ได้ในจังหวะที่เขากำลังจะเหินเวหาพอดี

“ไม่ต้องกลัว ฉันจะดึงนายไว้เอง!”

เชือกมัดร่างเซี่ยเฟยหยางได้อย่างแม่นยำ ทุกคนต่างส่งเสียงเชียร์พลางปรบมือเกรียวกราว

ทว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น กลับเหนือความคาดหมายของทุกคนไปไกลโข

เดิมทีเชือกคล้องอยู่ที่ระดับอก แต่ด้วยแรงเฉื่อยที่ยังคงพุ่งไปข้างหน้าของเซี่ยเฟยหยาง เชือกจึงเลื่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งไปรัดคอเขาเข้าพอดิบพอดีถึงได้หยุดลง

ซ้ำร้าย เผยเกอที่คล้องเซี่ยเฟยหยางได้สำเร็จก็เบรกตัวกะทันหัน พร้อมกับออกแรงกระตุกเชือกดึงกลับมาข้างหลัง

“แอ๊ก… แค่กๆ …”

เซี่ยเฟยหยางผู้น่าสงสาร แม้จะหยุดแรงพุ่งลงเขาไว้ได้อย่างหวุดหวิด

แต่ลำคอกลับโดนรัดจนแทบจะหักสะบั้น

เขาหายใจไม่ออกจนหน้าดำหน้าแดง จะภาพลักษณ์ไอดอลหรือมาดหนุ่มหล่อ นาทีนี้โยนทิ้งไปหมดแล้ว

“เฟยหยาง นายเป็นอะไรไหม”

ราชาจอเงินที่มักจะสุขุมเยือกเย็นในสายตาทุกคน ตอนนี้สีหน้าเริ่มมีแววกังวลขึ้นมาบ้างแล้ว

“นายอย่าเพิ่งขยับนะ เดี๋ยวฉันค่อยๆ สาวเชือกดึงนายไว้”

เซี่ยเฟยหยางที่โดนรัดคออย่างทรมานแสนสาหัส พอได้ยินคำนี้ก็ยิ่งเบิกตากว้างขึ้นไปอีก

ถ้าไม่ติดว่าพูดไม่ออกล่ะก็ เขาอยากจะบอกให้อีกฝ่ายไม่ต้องมายุ่ง ปล่อยเชือกให้เขากลิ้งตกลงไปข้างล่างยังจะสบายกว่านี้เสียอีก!

แต่เผยเกอไม่ยอมนี่สิ

เขาค่อยๆ สาวเชือกพลางก้าวเข้าไปหาเซี่ยเฟยหยางทีละนิด

“อ่อก— แอ๊ก—”

เซี่ยเฟยหยางรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะขาดใจตาย

เขานึกเสียใจนับครั้งไม่ถ้วน ว่าสมองมีปัญหาหรือสติฟั่นเฟือนกันแน่ ถึงได้คิดหาวิธีปั่นคู่จิ้นพิลึกพิลั่นแบบนี้ขึ้นมา!

ไม่อย่างนั้นคงไม่ต้องเอาตัวเองมาตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชขนาดนี้

ใครก็ได้มาช่วยปลดปล่อยเขาที…

ช่วยด้วย…

เซี่ยเฟยหยางสิ้นหวังจนสติแทบพังทลาย

โชคดีที่ทีมงานรีบกรูเข้ามาช่วยพยุงเซี่ยเฟยหยางไว้ และช่วยปลดเชือกออกจากคอเขาได้ในที่สุด

“แค่กๆ— แค่กๆ—”

เซี่ยเฟยหยางทิ้งตัวนั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่กับพื้น พลางไอโขลกอย่างรุนแรง

ร่างกายภายนอกน่ะไม่เป็นอะไรมาก แต่เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้คงตามหลอกหลอนเขาไปทั้งชีวิตแน่

เซี่ยเฟยหยางแค่คิดว่า ต่อไปในโลกอินเทอร์เน็ตจะต้องมีภาพเขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก โดนเชือกรัดคอห้อยโตงเตงแพร่กระจายไปทั่ว หน้าเขาก็มืดทะมึนไปหมดแล้ว

[…]

[!!!]

[ซี๊ด—]

[คอหักไปแล้วมั้งนั่น!]

ในห้องไลฟ์ต่างพากันหวีดร้องด้วยความตกใจอย่างบ้าคลั่ง!

ฉากนี้มันระทึกขวัญเกินไปแล้วไหมเนี่ย!

แต่จะว่าไป เรื่องมันบานปลายกลายมาเป็นแบบนี้ได้ยังไงกันล่ะเนี่ย?

สถานการณ์นี้ แม้จะรั้งตัวคนไว้ได้ก็จริง แต่ถ้าให้เซี่ยเฟยหยางเป็นคนเลือกเอง

เขาคงยอมล้มหน้าทิ่มดินไปเลยยังจะดีเสียกว่า