บทที่ 85 ให้สามคนนั้นขึ้นมา ฉันจะป้อนถั่วให้คนละเม็ด!

ที่แท้ก็เพราะแฟนคลับตัวน้อยสู้เพื่อราชาจอเงินเผยอินจัดไปหน่อย

ใครหน้าไหนที่บังอาจมาแซะราชาจอเงินเผย พวกเขาพร้อมฟาดให้เรียบหน้าอินทร์หน้าพรหม!

แต่ใครจะไปคิดว่าน้ำจะท่วมศาลเจ้าพญามังกร คนกันเองกลับมาตีกันเอง ดันไปปะทะเข้ากับหัวหน้ากลุ่มแฟนคลับของพี่ๆ เข้าให้

ปกติแล้วแค่หัวหน้ากลุ่มออกคำสั่ง ไม่ว่าจะต้องบุกน้ำลุยไฟที่ไหนพวกเขาก็พร้อมสู้ตายเพื่อพี่ๆ ของเรา ซื้อทั้งนิตยสาร กวาดซื้อสินค้าพรีเซนเตอร์ ยอมเป็นกรรมกรปั่นยอดกันอย่างเต็มอกเต็มใจ ใครหน้าไหนกล้ามาเกาะกระแสหาเรื่องพี่ๆ พวกเขาก็พร้อมรวมพลังถล่มให้เละคามือ

ภายใต้การควบคุมและล้างสมองมาอย่างยาวนาน คำพูดของหัวหน้ากลุ่มแทบจะศักดิ์สิทธิ์ไม่ต่างจากราชโองการอยู่รอมร่อ

แต่วันนี้กลับเปิดศึกฟาดใส่เขาเนี่ยนะ!

จะพูดยังไงดีล่ะ…

สะใจชะมัด!

ที่แท้การไม่ฟังคำสั่งหัวหน้ากลุ่ม แล้วด่าสวนจนอีกฝ่ายจนมุมเถียงไม่ออกมันฟินเบอร์นี้เลยเหรอเนี่ย!

555!

พอหลุดพ้นจากบรรยากาศครอบงำแบบนั้น บรรดาแฟนคลับตัวน้อยก็เริ่มตระหนักได้ว่า การกระทำที่ผ่านมาของตัวเองมันช่างงี่เง่าสิ้นดี

เอาเงินค่าข้าวเช้า ชานมไข่มุก หรือแม้กระทั่งเงินซื้อหนังสือเรียนไปทุ่มสร้างหน้าตาให้พี่ๆ กว้านซื้อของสัพเพเหระไร้ประโยชน์มากองเต็มไปหมด

ชีวิตตัวเองอยู่อย่างน่าเวทนา แต่พอทำยอดไม่เข้าเป้า พวกแฟนคลับตัวแม่ที่เป็นหัวโจกกลับตราหน้าว่าพวกเขาไร้ประโยชน์ พอถึงเวลาคับขันไม่ยอมทุ่มสุดตัวเพื่อพี่ๆ ไม่คู่ควรจะเป็นแฟนคลับด้วยซ้ำ

พอนึกย้อนไปแล้ว มันช่างไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย!

ใครจะไปคิดล่ะว่า พอย้ายด้อมมาเป็นแฟนคลับของราชาจอเงินเผย กลับช่วยปลดแอกพวกเขาออกจากขุมนรกนี้ได้เฉยเลย

ยิ่งไปกว่านั้น การได้มาตามชอบคนที่ดีพร้อมอย่างแท้จริง เหล่าแฟนคลับต่างพบว่าสภาพจิตใจของตัวเองเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

การได้อยู่ร่วมกับเพื่อนพ้องพี่น้องที่ชอบราชาเผยเหมือนกัน คอยแลกเปลี่ยนรูปหล่อๆ ในชีวิตประจำวัน วิเคราะห์ความน่ารักของเขาทีละเฟรมจากในรายการ หรือพอว่างก็มาช่วยกันสร้างสรรค์ผลงานแฟนอาร์ตแฟนฟิค ฝ่ายวาดก็วาดไป ฝ่ายเขียนก็เขียนไป ช่างมีความสุขจนล้นปรี่

ใครมันจะอยากมานั่งพ่นคำหยาบคาย เปิดศึกด่าทอกับคนอื่นเขาทุกวี่ทุกวันกันล่ะ

พอย้อนกลับไปดูตอนที่เปิดศึกตีกับแฟนด้อมร้อยแปดสำนักอย่างดุเดือด คำพูดคำจาที่พ่นออกไปแทบไม่เหมือนสิ่งที่หลุดมาจากปากของเยาวชนคนรุ่นใหม่เอาเสียเลย

นึกแล้วก็รู้สึกละอายใจอยู่ไม่น้อย

พวกเขากดลบโพสต์เก่าๆ ทิ้ง แล้วเริ่มต้นใหม่ด้วยการเป็นแฟนคลับที่มีสุขภาพจิตดี

ต่อให้ทำเพื่อราชาจอเงินเผย ก็จะไม่เที่ยวไปเปิดศึกด่าทอหรือสาดคำหยาบใส่ใครอย่างไร้เหตุผลอีก

พยายามพัฒนาตัวเองให้กลายเป็นคนที่ดีขึ้นและยอดเยี่ยมขึ้น นี่ต่างหากคือหัวใจที่แท้จริงของการตามไอดอล!

ในชุมชนคนผลิตแฟนฟิคแห่งหนึ่ง แฟนคลับของราชาเผยต่างประหลาดใจเมื่อพบว่า เหล่านักวาดนักเขียนชั้นครูที่มาปล่อยของแจกอาหารสมองทั้งหลาย ล้วนแต่ย้ายค่ายมาจากด้อมอื่นทั้งนั้น

มีทั้งอดีตแฟนคลับเซี่ยเฟยหยาง หยวนเซียว ฉินอวี้ รวมถึงแฟนคลับเส้าเจียหราน หมี่เหลียน… และอีกเพียบ!

บางคนในนั้นเคยเป็นถึงแฟนคลับตัวแม่สายเหยียบคนอื่นมาก่อนด้วยซ้ำ

เรื่องนี้ทำเอาทุกคนถึงกับทึ่งในเสน่ห์อันเหลือล้นของราชาเผย ขนาดพวกเดนตายยังยอมเทใจเปลี่ยนข้างเพื่อเขากันหมด~

กลับมาที่เกมกันต่อ

ถึงคราวฉินอวี้ต้องรับบทลงโทษบ้างแล้ว

สิ่งที่เขาจับสลากได้คือ…

"คาบกรวยกระดาษป้อนถั่ว"

"มันหมายความว่ายังไงครับเนี่ย" ฉินอวี้ฟังแล้วยืนงงเป็นไก่ตาแตก

ทีมงานจึงช่วยอธิบายให้ฟัง

เขาต้องหยิบกรวยกระดาษทรงรีขึ้นมา ใช้ปากคาบไว้ ย่อตัวลง แล้วตักเม็ดถั่วในกะละมังขึ้นมาสองสามเม็ด

"คุณเลือกผู้ชนะมาหนึ่งคน จากนั้นใช้ท่านี้ป้อนถั่วจากกรวยกระดาษเข้าปากคนคนนั้น แค่สามเม็ดก็ผ่านแล้วครับ"

ท่าทางของทีมงานตอนพูดช่างดูง่ายดายเหลือเกิน

แต่ฉินอวี้กลับแอบเหงื่อตกในใจ

ทุกคนไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น ทำแบบนี้มันน่ากระอักกระอ่วนเกินไปไหม

แถมถึงจะมีกรวยกระดาษคั่นอยู่ แต่มันก็แทบไม่ต่างจากการเอาปากประกบปากป้อนของกินเลยไม่ใช่เหรอ…

น่ากลัวชะมัด!

"อาจารย์ฉิน คุณสามารถเลือกผู้ชนะคนไหนก็ได้ขึ้นมาให้ความร่วมมือครับ"

ฉินอวี้กวาดสายตามองแขกรับเชิญคนอื่นๆ อย่างกระวนกระวายใจ

ทว่าพอนัยน์ตาประสานเข้ากับใคร คนคนนั้นก็เป็นต้องเหลียวซ้ายแลขวา ทำเป็นมองนกมองไม้ไปเรื่อย ขอแค่ไม่ต้องสบตากับเขาก็พอ

ไม่มีใครยอมก้าวออกมาช่วยเขาเลยสักคน

ความจริงแล้วในเกมแบบนี้ ฉินอวี้มีทางเลือกแค่ถ้าไม่เลือกคู่จิ้นในรายการของตัวเอง ก็ต้องเลือกแขกรับเชิญชาย

ถ้าเลือกคู่จิ้น ก็ต้องมีความรู้สึกพิเศษให้กันอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นพอเล่นมุกนี้ขึ้นมา ทุกคนก็คงคิดว่าทั้งคู่แอบคบกันจริงๆ แน่

ฉินอวี้ไม่ได้คิดอะไรกับฟู่เซียงเสวี่ย ย่อมไม่มีทางเลือกเธออยู่แล้ว

งั้นก็เหลือแค่บรรดาแขกรับเชิญชาย

แต่แขกรับเชิญชายทั้งสามคน กลับไม่มีใครยอมไว้หน้าเขาเลยสักคนเดียว

คนแรกที่เขาคิดถึงคือราชาจอเงินเผย

เพราะในบรรดาคนพวกนี้ เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับอีกฝ่ายมากที่สุดแล้ว

เผยเกอกลัวว่าตัวเองจะโดนเลือก พริบตาก่อนที่ฉินอวี้จะหันมามอง จึงรีบหันหลังขวับไปล่วงหน้า แถมยังดึงตัวเป้ยเสี่ยวฉีมาคุยปรึกษากันว่าจะหาอะไรอร่อยๆ กินกันดีในวันพรุ่งนี้

ฉินอวี้จึงเบนสายตาไปทางเซี่ยเฟยหยางแทน

ถ้าเป็นเวลาปกติ การที่เซี่ยเฟยหยางจะยื่นมือมาช่วยฉินอวี้สักครั้งก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

คู่จิ้นน่ะ มีเยอะไว้ก่อนไม่เสียหาย

ฉินอวี้เองก็ไม่เลว

แต่ตอนนี้ความสนใจทั้งหมดของเซี่ยเฟยหยางผูกติดอยู่กับราชาจอเงินเผยคนเดียว

พอเห็นเผยเกอกับเป้ยเสี่ยวฉีหันหลังไปซุบซิบอะไรกัน เขาก็เผลอมองตามไปโดยไม่รู้ตัว แถมยังเงี่ยหูพยายามแอบฟังว่าสองคนนั้นคุยอะไรกันอยู่

ทำให้ฉินอวี้รู้สึกเหมือนว่าอีกฝ่ายก็กำลังหลบสายตาเขาอยู่เหมือนกัน

สุดท้ายก็เหลือแค่หยวนเซียวคนเดียวแล้ว

ทว่าหยวนเซียวยังคงจำฝังใจไม่หาย

คราวก่อนตอนที่เขาแอบไปเมาท์กับเซี่ยเฟยหยางว่าราชาจอเงินเผยหลงตัวเองเกินเบอร์ วันๆ จ้องแต่จะโชว์ซิกแพก

ฉินอวี้กลับแปรพักตร์ในจังหวะสำคัญ ไปยืนอยู่ข้างเดียวกับราชาจอเงินเผยหน้าตาเฉย

แถมตั้งแต่เริ่มรายการนี้มา เขาก็ส่งสัญญาณแสดงความรู้สึกดีๆ ให้ฉินอวี้ไปตั้งไม่รู้กี่ครั้ง

วันแรกที่โหวต เขาก็โหวตให้ฉินอวี้

แต่อีกฝ่ายกลับไม่เห็นค่า

เหอะๆ~ ตอนนี้เพิ่งจะมานึกถึงเขาเนี่ยนะ?

สายไปแล้วโว้ย!

"พี่ฉิน อย่ามองผมสิครับ ปกติพี่ช่วยพี่เผยไว้ตั้งเยอะ รอบนี้ก็ควรให้เขาช่วยพี่บ้างสิ"

พูดจบ เขาก็หันไปหาเผยเกอ

"พี่เผย อย่าหลบสิครับ คงไม่ใจจืดใจดำไร้น้ำใจขนาดนั้นใช่ไหม?"

เผยเกอยิ้มตาหยีพลางโบกมือปฏิเสธรัวๆ "อย่าได้ตั้งความหวังกับผมสูงขนาดนั้นเลยครับ เรื่องทำนองนี้ผมน่ะเป็นคนไม่มีน้ำใจสุดๆ เลยล่ะ~"

"…" หยวนเซียวถึงกับอึกอักพูดไม่ออก ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะแซะกลับยังไงดี

ดวงตาของเซี่ยเฟยหยางกลับเป็นประกายวิบวับ

หมอนี่ ปฏิกิริยาไวชะมัด แถมยังน่าสนใจไม่เบาเลยนะ~

มีความหน้าด้านแบบน่ารักน่าเอ็นดูอยู่ด้วยแฮะ (๑˃ᴗ˂)

พวกแขกรับเชิญหญิงก็โดนราชาจอเงินเผยในมุมนี้ตกเข้าอย่างจัง

จริงๆ นะ! การเที่ยวไปชมผู้ชายคนอื่นว่าน่ารักมันดูไม่ค่อยเหมาะเท่าไร!

แต่ก็นะ ผู้ชายบางคนพอน่ารักขึ้นมา มันก็น่ารักจนไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!

[คาวาอี้~~~~~]

[ราชาเผยคนนี้ ชักจะน่ากินขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ~(º﹃º) ]

[กรี๊ดดด!! มือน้อยๆ ของราชาเผย น่าร้ากกกมาก ยิ้มตาหยีหน้าหล่อแบบนี้ อยากบีบแก้มจังเลย~]

[บทจะเผด็จการก็เท่ บทจะหล่อก็หล่อกระชากใจ แถมเวลาทำตัวน่ารักยังน่ารักเบอร์นี้ ดีงามรอบด้านจริงๆ!]

[555 ไม่ใช่แค่พวกเราที่โดนตกหรอกนะ สายตาที่แขกรับเชิญหญิงมองราชาเผยก็หวานเยิ้มไปด้วยความรักเหมือนกัน~~]

ฉินอวี้ถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา

โดนรังเกียจเข้าให้แล้วสิ

เขายกมือขึ้นทันควัน "ผู้กำกับครับ อย่าไปหวังพึ่งคนพวกนี้เลย จับสลากไปเลยดีกว่า! จับได้ใคร คนนั้นก็ขึ้นมาหาผม!"

ฉินอวี้เริ่มแผลงฤทธิ์แล้ว!

เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมปล่อยให้ตัวเองตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวแน่!

การพลิกจากฝ่ายรับมาเป็นฝ่ายรุกเป็นเรื่องที่เขาถนัดมาแต่ไหนแต่ไร

และอย่าได้คิดเชียวว่าฉินอวี้จะเป็นคนใจดีคุยง่าย

ถ้าว่ากันด้วยนิสัยจริงๆ หมอนี่เด็ดขาดกว่าเผยเซวียนเจ้าของร่างเดิมเยอะมาก

เผยเซวียนเป็นพวกที่เวลาเจอเรื่องลำบากมักจะยอมกล้ำกลืนฝืนทนไว้คนเดียว ภายนอกดูเย็นชาเข้าถึงยาก ยึดมั่นในหลักการก็จริง แต่นิสัยไม่ได้แข็งกร้าวอะไรเลย

พอโดนทำร้ายเข้าหน่อยก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมเอาคืนไม่ค่อยจะเป็น

ส่วนฉินอวี้เห็นยิ้มแย้มเหมือนสุภาพบุรุษอารมณ์ดี แต่ก็นั่นแหละ เฉพาะเวลาที่ไม่ล้ำเส้นและไม่มีเรื่องขัดผลประโยชน์กับเขาเท่านั้น

ถ้าใครบังอาจมาหาเรื่องจนเขาต้องอยู่อย่างลำบาก คนคนนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบสุขเลย!

ในแง่ของหลักการ เขาก็ค่อนข้างยืดหยุ่นกว่า

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับด้านมืดบางอย่าง เขาก็ปรับตัวเก่งกว่าและรู้จักประนีประนอมมากกว่า พูดอีกอย่างก็คือเหมาะกับการเอาตัวรอดในวงการนี้มากกว่าด้วยซ้ำ

แต่เขาก็รู้จักเผยเขี้ยวเล็บและความเฉียบขาดของตัวเองออกมาอย่างพอดิบพอดี เพื่อไม่ให้คนอื่นคิดว่าเขาเป็นพวกเคี้ยวง่าย

สายตาของเขาตวัดมองผ่านใบหน้าของแขกรับเชิญชายทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว

"สลากน่ะ ทำแค่ของแขกรับเชิญชายสามคนก็พอครับ แต่ถ้าพวกคุณไม่คัดค้าน จะให้พวกเขาทั้งสามคนขึ้นมาพร้อมกันเลยก็ได้นะ ผมจะป้อนถั่วให้คนละเม็ดเลย!"

"งื้อ!"

แขกรับเชิญชายทั้งสามคนถึงกับสะดุ้งเฮือกขึ้นมาพร้อมกัน!