บทที่ 115 ซืออวี้ไป๋ คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

"อึกอัก!" เจ้าซาลาเปาน้อยเลิกแกล้งแล้ว เขาไม่รอช้า รีบวิ่งตื๋อด้วยขาสั้นๆ ไปที่หน้าประตู ทว่าร่างสีขาวอวบอ้วนสายหนึ่งกลับเร็วกว่า หัวโตๆ นั่นกระแทกเข้ากับลูกบิดประตูจนเกิดเสียงดัง—

ประตูเปิดออก ซางหว่านซิงที่เพิ่งกลับมาถึงยืนอยู่ตรงนั้นพอดี!

เจ้าซาลาเปาน้อยแหงนหน้ามองตาแป๋ว รอบตัวเหมือนมีฟองสบู่สีชมพูแห่งความสุขลอยฟุ้ง กำลังจะยื่นแขนขออ้อมกอด แต่ไอ้หัวโตสีขาวนั่นกลับถึงตัวเธอก่อน—