บทที่ 116 ฉีเยี่ยน ลองขโมยไปสักกระถางดูสิ

โทรศัพท์ในมือเขากำลังสั่นไม่หยุดราวกับเป็นบ้า

ซางหว่านซิงพาดมือข้างเดียวไว้บนประตูอย่างเกียจคร้าน หันกลับไปมองฉือหลี่ ใบหน้าเล็กสวยประณีตไม่มีแววรำคาญ แต่ก็ไม่ได้แสดงอารมณ์อื่นใดเช่นกัน “หืม?”

ฉือหลี่เอ่ยปากอย่างยากลำบาก “ผมขอ… ส่งวิดีโอให้ผู้เชี่ยวชาญสักสองสามคลิปได้ไหมครับ?”