บทที่ 427 ผู้อำนวยการเฒ่า เสี่ยวเยว่เลี่ยงไป ฉันก็ไปด้วย!

ท่านผู้อำนวยการหันขวับกลับมาด้วยความดีใจ ในวินาทีที่เห็นซางหว่านซิงถือโทรศัพท์มือถืออยู่ ดวงตาก็เปล่งประกายลุกวาวทันที!

"เสี่ยวเยว่เลี่ยง!"

เขาทิ้งผู้กำกับสถานีปักกิ่งไว้ตรงนั้น แล้วจ้ำอ้าวตรงมาหาเธอโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง!