บทที่ 91 ปีศาจน้อยผู้สะกดทุกสายตา เผยรอยยิ้มเดียวก็ทำเอาตะลึงทั้งบาง

พอมีคนรับมุก เผยเกอก็ยิ่งได้ใจ เล่นใหญ่กว่าเดิม

"คาถาแยกเงาพันร่าง!"

"เนตรวงแหวน!"

"กระสุนวงจักรยักษ์!"

"คามุย!"

"ข่ายเทพพิชิตฟ้า——"

"ข่ายเทพพิชิตฟ้า——"

"ข่ายเทพพิชิตฟ้า——"

"เอ่อ…" ซูอวี่โม่กับคนอื่นๆ หันไปมองกรรมการสายแฟชั่นที มองเซี่ยซือจวินที

สองคนนี้หลังจากร่วมมือกันประสานอินในรอบแรก มันก็สะใจดีอยู่หรอก แต่หลังจากนั้นคือโคตรจะกระอักกระอ่วน

ได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ภาวนาให้ทุกคนทำเป็นมองไม่เห็นพวกตนใจแทบขาด

พอเห็นเผยเกอเริ่มประสานอินอีกรอบ

คราวนี้พูดตรงๆ เลยว่า ยังไงก็ไม่ยอมเล่นด้วยเด็ดขาด

ทว่าพอเห็นเผยเกอยกฝ่ามือขึ้นสูงแล้วปล่อยท่าข่ายเทพพิชิตฟ้า ทั้งสองคนก็ตบะแตก อดใจไม่ไหวจนได้

"ข่ายเทพพิชิตฟ้า——" ช่างเป็นท่อนฮุกสามประสานที่พร้อมเพรียงกันดีแท้

"ข่ายเทพพิชิต…" เผยเกอยังคิดจะต่ออีกรอบ

เซี่ยซือจวินทนไม่ไหวอีกต่อไป ก้าวเข้าไปตะปบกดมือเธอไว้ "เล่นพอแล้วมั้ง"

"อื้อ~" เผยเกอส่ายหน้า ปฏิเสธว่ายังไม่พอสักนิด

พอยกมือจะเล่นต่อ เซี่ยซือจวินก็จนปัญญา รีบประสานอินอย่างไว

"คาถาสะกดร่าง!"

เผยเกอยอมหยุดนิ่งอย่างว่าง่ายทันที

ดูเหมือนคาถานี้จะไม่ได้มาจากเรื่องนารูโตะแฮะ

แต่ช่างเถอะ

ขอแค่เบียวพอก็ถือว่าใช้ได้

เซี่ยซือจวินเห็นว่ามุกนี้ได้ผลกับเผยเกอ จึงตัดสินใจใช้เวทมนตร์สยบเวทมนตร์

"ปีศาจน้อย จงสลายไปซะ!"

เผยเกอกลิ้งถอยหลังกรูดๆ

ก่อนจากไปก็ยังมิวายตะโกนลั่น "ตราบใดที่นายยังไม่มีความสุข ฉันจะกลับมาใหม่อีกแน่นอน——"

"พรวด!"

"ฮ่าๆ !"

ซูอวี่โม่ ซูเสี่ยวเหยา และคนอื่นๆ ต่างก็กลั้นขำจนหน้าบิดเบี้ยวไปหมด

ใครจะไปคิดล่ะว่าเธอจะเล่นใหญ่เบอร์นี้!

ส่วนเซี่ยซือจวินได้แต่ยกมือปาดเหงื่อบนหน้าผาก ชื่อเสียงเกียรติยศที่สั่งสมมาทั้งชีวิตเกือบจะป่นปี้ลงตรงนี้เสียแล้ว

หวังว่าตอนนี้ยังพอกู้กลับมาทันนะ

ฝั่งเซี่ยซือจวินจบลงไปแล้ว ตัวเอกชายหมายเลขสองอย่างซูอวี่โม่ก็ก้าวขึ้นมาบนเวที

นี่คือเด็กหนุ่มผู้แสนเศร้าสร้อย แถมยังเพิ่งอกหักมาหมาดๆ

ในที่สุดก็มีอะไรที่ตรงกับธีมความรักเสียที

ซูอวี่โม่ยืนอยู่อย่างเดียวดายหน้ากระจกเงาเจี่ยงหานเฟิง

"ผมแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ทำไมถึงไม่มีใครชอบผมเลยล่ะ?"

"นิสัยของผมมันน่าเบื่อมากเลยใช่ไหม?"

"คนแบบผมน่ะ ไม่คู่ควรจะได้รับความรักจากใครเลยหรือไง?"

ตามมาด้วยประโยคคำถามตัดพ้อทีละคำ ซูอวี่โม่ก็จมดิ่งสู่ความรู้สึกด้อยค่าในตัวเองถึงขีดสุด

"ใช่แล้วจ้า~~~"

ขณะที่คนหนึ่งกำลังตัดพ้อรำพึงรำพันหน้ากระจก จู่ๆ ก็มีเสียงขานตอบกลับมา

"ใครน่ะ!" ซูอวี่โม่สะดุ้งโหยง

"ฉันเองจ้า~"

เผยเกอเดินเฉิดฉายออกมาจากด้านหลังเจี่ยงหานเฟิง พร้อมรอยยิ้มชั่วร้ายเจ้าเล่ห์

"ฮื่อ!"

หลายคนถึงกับสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

เผยเกอตอนนี้สวมวิกผมดัดลอนยาวประบ่าของผู้ชาย บนใบหน้าใช้ลิปสติกสีดำแต้มเป็นกระเม็ดเล็กๆ กระจายทั่วแก้ม

อันที่จริงมันควรจะดูพิลึกพิลั่น ทว่าพอบวกเข้ากับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มีเสน่ห์ของเธอ กลับให้ความรู้สึกงดงามเย้ายวนแบบปีศาจร้ายที่สะกดวิญญาณผู้คนได้อย่างน่าประหลาด

เจี่ยงหานเฟิงได้ยินเสียงสูดหายใจของทุกคน จึงคิดจะหันกลับไปดู

เผยเกอกดไหล่เธอไว้ ยังคงรักษารอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางกระซิบเตือนเบาๆ

"กระจกห้ามขยับนะ ขอบคุณครับ!"

เจี่ยงหานเฟิง: "…"

ซูเสี่ยวเหยาหันหน้าหนีไปอีกทาง แอบขำจนตัวสั่นไปหมด

เผยเกอเล่นจนเครื่องติด ยักย้ายสะโพก ลากเสียงท้ายหวานหยดย้อย หมุนตัวรอบหนึ่งแล้วร่อนลงมายืนข้างกายซูอวี่โม่

ยืนชิดข้างตัวเขา เคียงบ่าเคียงไหล่

"เธอควรจะมีเสน่ห์และเปี่ยมชีวิตชีวาเหมือนอย่างฉันสิ~~ แค่ปรายตายิ้มแย้ม ก็สะกดคนได้ทั้งหล้าแล้ว~~"

เผยเกอพูดไปพลาง ส่องกระจกชื่นชมตัวเองอย่างหลงใหลสุดขีดไปพลาง

เจี่ยงหานเฟิงหมั่นไส้จนทนไม่ไหว ยื่นมือไปบีบแก้มเผยเกอทันที

"โอ๊ย~~ แม้แต่กระจกก็ยังอิจฉาความงามของฉันเลยเหรอเนี่ย~~" เผยเกอยังคงด้นสดต่อแบบไม่หลุดบท

อิจฉาเหรอ?!

เจี่ยงหานเฟิงยื่นมืออีกข้างออกไป บีบแก้มอีกข้างของเผยเกอด้วยซะเลย

"กระจกบานนี้ตกหลุมรักฉันเข้าแล้วสินะ~~ อ่า~~~" เผยเกอยังคงเล่นใหญ่เบอร์สิบต่อไป

น่าสงสารก็แต่ซูอวี่โม่

ภาพตรงหน้าทำให้เขาอยากจะขำจนแทบขาดใจ แต่ก็ต้องกลั้นสุดชีวิตเพื่อพูดบทของตัวเองต่อ

"ผมทำแบบคุณไม่ได้หรอก ผมแคร์สายตาคนอื่น กลัวคนอื่นจะหัวเราะเยาะ… ทุกการกระทำ ทุกคำพูดของผม ล้วนต้องระมัดระวังไปหมด ผมไม่อยากถูกเกลียด แล้วก็ไม่อยากให้ทุกคนเห็นด้านแย่ๆ ของผมด้วย"

ปีศาจน้อยถูกบีบแก้มสองข้างจนพูดไม่ค่อยชัด แต่ก็ยังคงเชิดหน้ามั่นใจเกินร้อย

"โง่เขลา! แม้แต่คนที่สมบูรณ์แบบอย่างฉัน~~ ก็ยังหนีไม่พ้นความอิจฉาและความมุ่งร้ายเลยนะ!" พูดพลาง เผยเกอก็ยิ้มร่าแล้วปัดมือเจี่ยงหานเฟิงออก

เจี่ยงหานเฟิงตามไปบีบต่อ เผยเกอก็เบี่ยงหลบต่อ

เธอจะบีบฉันก็หลบ ฉันหลบเธอก็ตื้อจะบีบ

สองคนสี่มือ เหมือนลูกแมวสองตัวกำลังตะปบหยอกล้อกัน เธอข่วนทีฉันข่วนที

ชุลมุนวุ่นวายสุดๆ!

"ฮ่าๆ!"

"ฮ่าๆ!"

ทุกคนในที่นั้น นอกจากซูอวี่โม่ที่จำใจต้องกลั้นขำแล้ว คนอื่นต่างก็หัวเราะจนท้องคัดท้องแข็งไปตามๆ กัน

"โอ๊ย!"

แน่นอนว่าเผยเกอไม่มีทางลงไม้ลงมือจริงๆ กับเจี่ยงหานเฟิงอยู่แล้ว พลาดพลั้งไปนิดเดียวก็ถูกอีกฝ่ายดึงวิกผมหลุดติดมือไป

ปีศาจน้อยพอขาดวิกผมนี้ไป ก็เหมือนสูญสิ้นความมั่นใจทั้งหมด

"อ๊า ฉันจะให้ทุกคนเห็นสภาพที่ไม่สมบูรณ์แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด~~~"

ปีศาจน้อยคิดจะวิ่งหนี

ทว่ากลับถูกซูอวี่โม่คว้าตัวเอาไว้ได้ทัน

"คุณยังไม่ได้สอนผมเลยนะ ว่าต้องทำยังไง?"

ปีศาจน้อยดิ้นรนสุดชีวิต

เมื่อจนมุมเข้าตาจน ก็จำต้องบอกเขาไป

"จงเรียนรู้ที่จะยอมรับมันสิ! ยอมรับตัวเองที่ไม่สมบูรณ์แบบคนนั้น รักตัวเองให้มากๆ ถึงแม้ทุกคนรอบตัวจะมองว่าฉันต่ำต้อยไร้ค่า แต่ฉันก็ยังคงเป็นตัวเอกในชีวิตของตัวเองอยู่ดี——"

"แล้วทำไมเธอถึงไม่ยอมรับตัวเองในตอนนี้ล่ะ?" กระจกเจี่ยงหานเฟิงเอ่ยเหน็บแนม

เผยเกอยกมือขึ้นปิดหน้า ค่อยๆ เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเจี่ยงหานเฟิง

ยืนนิ่งไม่ขยับ

นี่คิดจะทำอะไรกันแน่?

ทุกคนต่างสงสัย

"ก็เพราะว่า ด้านที่หล่อที่สุดของฉัน มีไว้ให้เธอดูคนเดียวเท่านั้นไงล่ะ!"

พรึ่บ! เขาลดมือลง รอยยิ้มเจิดจ้าพลันผลิบานตรงหน้าเจี่ยงหานเฟิง

สดใสเจิดจ้าดั่งดอกทานตะวัน

เจี่ยงหานเฟิงถึงกับชะงัก เผลอใจลอยไปชั่วขณะ

ผ่านไปครู่หนึ่งเธอถึงค่อยหันหลังกลับ พลางเค้นยิ้มเย้ยหยันออกมา

"ก่อนจะเก๊กหล่อ ส่องกระจกดูหน้ามอมแมมของนายก่อนเถอะ! ติงต๊องสิ้นดี!"

เผยเกอเอียงคอ

ตอนนี้ฉันไม่หล่อเหรอ?

รอยยิ้มยังเจิดจ้าไม่พออีกเหรอไง?

เธอหันกลับไป ส่งสายตาเป็นเชิงถามซูอวี่โม่ เซี่ยซือจวิน และซูเสี่ยวเหยา

"พรวด!!"

"พรวดดด ฮ่าๆ—"

ปีศาจน้อยหน้ามอม·เผยเกอ สะกดทุกสายตาทั้งห้องได้ในพริบตาเดียว!

ที่แท้ตอนที่ยกแขนขึ้นมาบังหน้าเมื่อครู่ เผยเกอกำลังออกแรงถูรอยกระบนใบหน้าอยู่นี่เอง

กะว่าจะเปิดตัวส่งท้ายแบบหล่อเท่สักหน่อย!

ทว่ารอยกระพวกนี้ไม่ได้เช็ดออกง่ายๆ นอกจากจะไม่หลุดแล้ว หน้ายังเละเทะเปรอะเปื้อนยิ่งกว่าเดิมอีก

คนในห้องหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็งอยู่นานหลายนาที

เผยเกอยิ่งไม่รู้เลยว่า

ลุคปีศาจน้อยของเธอในครั้งนี้จะฮิตระเบิดไปทั่วทั้งโลกออนไลน์ในเวลาต่อมา

ไม่ว่าจะเป็นปีศาจน้อยเวอร์ชันมั่นหน้าสุดขีด ปีศาจน้อยที่ยิ้มร้าย หรือแม้แต่ปีศาจน้อยหน้าเด๋อด๋าในตอนท้าย ต่างก็ทำให้ผู้คนเอ็นดูจนถอนตัวไม่ขึ้น

โดยเฉพาะมีมปีศาจน้อย [แค่ฉันยิ้มทีเดียว คนก็หลงกันทั้งโลก.jpg] และ [คนนั้นคนนี้รักฉันจนคลั่ง อ๊าาา~.jpg] กลายเป็นมีมระดับตำนานในชั่วพริบตา

ตัวจริงไม่ได้อยู่ในโลกสองมิติแท้ๆ แต่กลับทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนรู้สึกราวกับว่า นี่คือตัวละครสุดคลาสสิกที่หลุดออกมาจากโลกอนิเมะชัดๆ!