บทที่ 100 ฤกษ์มงคลเปิดหน้าดิน

หลี่ซิงรู้ดีว่าคุยกันมาถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าเขาไม่ควักเงินทุนจริงๆ ออกมาให้เห็น ก็คงต้องกลับไปมือเปล่า

เขาลุกขึ้นกล่าวลา ผู้นำเดินมาส่งถึงหน้าประตูพลางยิ้มแล้วเอ่ยว่า "อาซิง เรื่องแบบนี้พวกเราก็อยากให้คนในตำบลเป็นตัวตั้งตัวตีอยู่แล้ว ยังไงก็คนกันเองนี่นะ เรื่องเงินทุนน่ะสามารถหาจากหลายๆ ทางได้"

"ขอบคุณครับท่านผู้นำ ส่งแค่นี้พอครับ"

หลี่ซิงเดินเตร่ไปตามถนนอีกครั้ง คำพูดประโยคสุดท้ายของผู้นำเปรียบเหมือนฟันเฟืองที่หมุนวนไม่หยุดอยู่ในหัว

สิบนาทีต่อมา รอยยิ้มค่อยๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า ฝีเท้าที่เดิมดูเอื่อยเฉื่อยพลันเปลี่ยนเป็นมั่นคงกระฉับกระเฉงขึ้นมาทันที

ช่วงโพล้เพล้ตอนฟ้าเริ่มมืด หลี่ซิงต่อสายหาอวี๋จิ่งเทียน ทั้งคู่คุยกันอยู่ราวครึ่งชั่วโมง อวี๋จิ่งเทียนอาศัยประสบการณ์ของตนเองให้คำแนะนำเรื่องการคว้าที่ดินผืนนั้นมาและแผนพัฒนาขั้นต่อไป

หลังจากวางสาย หลี่ซิงรู้สึกว่าความคิดอ่านปรุโปร่งขึ้นมาก จากนั้นจึงตรงไปกินข้าวที่บ้านพี่ใหญ่

ทันทีที่ก้าวเข้าประตู กับข้าวร้อนๆ ก็ส่งกลิ่นหอมกรุ่นวางเต็มโต๊ะแล้ว

พอนั่งลงพร้อมหน้า จางอวิ๋นก็รีบพูดขึ้นมาทันที "อาซิง เมื่อเช้าพี่ไปดูฤกษ์มาแล้วนะ วันมะรืนเป็นวันที่สิบตามปฏิทินจันทรคติ หมอดูบอกว่าเป็นฤกษ์ดี คนเกิดปีชวดเหมาะที่สุด"

"มันก็ได้อยู่หรอก แต่ว่ามันชนกับกำหนดการออกเรือของเราน่ะสิ จะเอายังไงล่ะเนี่ย" หลี่อวิ๋นพูดอย่างลังเล

"ยังจะออกเรืออะไรอีกล่ะ! ปลูกบ้านเป็นเรื่องใหญ่นะ พวกแกห้ามใครออกเรือทั้งนั้น ถือโอกาสนี้พักผ่อนอยู่บ้านไปสักสองสามวันเลย" จางอวิ๋นพูดเสียงเฉียบขาด

"เอาเถอะ แล้วคนที่จะลงจอบแรกนี่จะหาใครดีล่ะ" หลี่อวิ๋นเกาหัวถาม

ตาของหลี่ซิงเป็นประกายขึ้นมาทันที เขารีบยกมือขึ้นสูงแล้วยิ้มแป้น "พี่สะใภ้ ไม่ต้องไปหาคนอื่นแล้ว ผมก็เกิดปีชวดนี่ไง ให้ผมลงจอบแรกนี่แหละเหมาะเจาะที่สุดแล้ว"

หลี่อวิ๋นได้ยินแล้วก็อดกลอกตาไม่ได้ ขี้เกียจจะสนใจท่าทางกวนๆ นั่น จึงหันไปปรึกษากับเมียตัวเองแทน "ปู่เล็กน่ะอายุเยอะพอ เป็นที่เคารพนับถือก็จริง แต่ท่านไม่ได้เกิดปีชวดนี่สิ เธอว่าลุงรองเป็นไง ฉันจำได้ว่าลุงรองเกิดปีชวดใช่ไหม"

"จริงด้วยสิ โธ่เอ๊ย ฉันลืมลุงรองไปได้ยังไงเนี่ย!" จางอวิ๋นตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่

ตอนนั้นเองหลี่ซิงก็นึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถาม "พี่สะใภ้ วันสำคัญขนาดนี้ ต้องจัดเลี้ยงโต๊ะแชร์เชิญคนมากินข้าวด้วยไหม"

"ต้องเชิญอยู่แล้วสิ แต่ก็ไม่ต้องถึงกับเชิญคนนอกหรอก เราก็แค่ชวนพวกคนที่สนิทๆ กันมาร่วมเป็นเกียรติ มารวมตัวกันให้มันครึกครื้นก็พอ" จางอวิ๋นอธิบาย

พอหลี่ซิงได้ยิน ก็รีบเรียกพี่เขย พี่สาวใหญ่ และอาลี่มารวมตัวกันทันที ทุกคนนั่งล้อมวงปรึกษากันว่าจะเชิญใครมาร่วมงานบ้าง หลังจากถกกันอย่างออกรส ในที่สุดก็เคาะรายชื่อออกมาได้ ยอดรวมอยู่ที่ประมาณยี่สิบคนพอดี จัดได้สองโต๊ะ

"เอาล่ะ งั้นตกลงตามนี้ พี่ใหญ่ พี่ไปบอกลุงรองเรื่องนี้นะ พรุ่งนี้เช้าตรู่ พี่เขยกับอาลี่ลำบากวิ่งไปเชิญแขกหน่อย ส่วนผมจะรับหน้าที่ไปซื้อกับข้าว อาลี่ นายโทรบอกพวกอาเยวียนด้วยล่ะ ให้พวกเขาพักต่ออีกสักสองวัน"

…

เช้าตรู่วันต่อมา หลี่ซิงรีบกินมื้อเช้าเสร็จก็ควบมอเตอร์ไซค์ตรงดิ่งไปยังแพรับซื้อทันที

พอเดินเข้าไปในลาน ก็เห็นลุงกู้กำลังง่วนกับการจัดแจงอุปกรณ์จับปลาอยู่ หลี่ซิงยิ้มร่าเดินเข้าไปทักทาย แล้วสั่งปลาสดๆ ไว้สองสามตัว

พอลุงกู้ได้ยินว่าเขาจะเอาไปทำกับข้าวสำหรับงานลงเสาเข็มสร้างบ้าน ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ "ว่าไงล่ะ พอหลอกพาลูกสาวฉันไปได้แล้ว เรื่องอะไรๆ ก็ไม่คิดจะมาบอกไอ้แก่คนนี้เลยงั้นสิ?"

"โธ่ ลุงกู้ครับ ลุงพูดอะไรแบบนั้นกัน! ผมแค่คิดว่างานนี้มันแค่ลงจอบแรก เป็นแค่งานเล็กๆ น่ะครับ รอให้ถึงตอนทำพิธีขึ้นบ้านใหม่ก่อนเถอะ นั่นน่ะถึงจะเป็นงานใหญ่ของจริง ถึงตอนนั้นต่อให้ลุงไม่อยากไป ผมก็จะลากถูตัวลุงไปให้ได้เลย"

ลุงกู้ฟังแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ พลางเอ่ยปาก "ยังถือว่าแกพอมีมโนธรรมอยู่บ้าง"

หลังจากออกจากแพรับซื้อ หลี่ซิงก็แวะเวียนไปอีกหลายแผง ซื้อเนื้อหมู กระดูกซี่โครง และยังซื้อผลไม้ ขนมเปี๊ยะ กับลูกอมมาอีกเพียบ

พอกลับถึงบ้าน หลี่ซิงเพิ่งวางของลง อาลี่ก็วิ่งกระดี้กระด้าเข้ามาหา หมอนั่นขยับเข้าไปใกล้หลี่ซิง แล้วกระซิบกระซาบด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ "พี่ เอาแบบนี้ไหมล่ะ พอกินข้าวเสร็จ เราจัดคอร์ส 299 ให้แขกที่มาคนละชุดเป็นไง รับรองว่าทุกคนยิ้มแก้มแทบปริกันหมดแน่"

หลี่ซิงได้ฟังแล้วถึงกับอึ้งในความคิดพิเรนทร์ของอาลี่ ในใจได้แต่แอบบ่นว่า วันๆ สมองหมอนี่มันคิดเรื่องพิลึกพิลั่นอะไรอยู่กันแน่

แต่ช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน คำพูดของอาลี่ดันลอยเข้าหูพี่สะใภ้กับพี่สาวใหญ่ที่เพิ่งเดินกลับมาพอดี ทั้งสองคนคิ้วกระตุกขึ้นมาทันควัน ไม่พูดพร่ำทำเพลง คนหนึ่งซ้ายคนหนึ่งขวา ตรงเข้าไปบิดหูอาลี่พร้อมกันแล้วแผดเสียงถาม "แกพูดว่าอะไรนะ!!!"

อาลี่โดน 'การโจมตี' แบบไม่ทันตั้งตัวเข้าไปถึงกับหน้าซีดเผือด ลิ้นไก่สั้นพูดจาติดขัด ยืนตัวสั่นงันงกอยู่ตรงนั้น ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

หลี่ซิงยืนมองสภาพน่าเวทนาของอาลี่อยู่ข้างๆ ถึงกับกลั้นขำไม่อยู่ หัวเราะร่าจนหุบปากไม่ลง

พี่สาวใหญ่เห็นเข้าก็เอ็ดเสียงเขียว "ยังจะมาหัวเราะอีก อาลี่ต้องโดนแกสอนจนเสียนิสัยแน่ๆ"

"ฟ้าดินเป็นพยานได้เลยนะพี่สาวใหญ่! ผมไม่ได้สอนอะไรมันเลยสักนิด"

…

รุ่งเช้า แสงตะวันแรกยังไม่ทันขับไล่ไอเย็นของค่ำคืนออกไปจนหมด ทุกคนก็ตื่นกันแต่เช้าตรู่

หลังจากหลี่ซิงกับอาลี่จัดการตัวเองเรียบร้อย ก็มุ่งตรงไปยังบ้านของพี่ใหญ่ทันที เวลานี้พวกพี่ใหญ่ได้นำเครื่องเซ่นไหว้ที่เตรียมไว้อย่างพิถีพิถันตั้งแต่เมื่อวานออกมาแล้ว พร้อมมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ฐานรากบ้านหลังใหม่

ไม่นานนัก ทั้งหมดก็มาถึงจุดที่เป็นรากฐานตัวบ้าน

พวกเขาดูตามแบบแปลนก่อสร้าง กำหนดทิศทางของห้องโถงใหญ่ จากนั้นก็อัญเชิญรูปเคารพของท่านตี่จู๋เอี๊ยะและเจ้าแม่หม่าจู่ออกมาอย่างเคารพนบนอบ แล้วนำไปประดิษฐานไว้ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

ตามความเชื่อของชาวบ้าน ท่านตี่จู๋เอี๊ยะนับเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภสายหนึ่ง สื่อถึงความมั่งคั่งร่ำรวยที่จะหลั่งไหลเข้ามา ส่วนเจ้าแม่หม่าจู่ก็คอยคุ้มครองปกปักรักษาให้ผู้คนแคล้วคลาดปลอดภัยและราบรื่นเสมอมา การจัดวางเช่นนี้จึงเป็นการขอพรให้การก่อสร้างบ้านดำเนินไปด้วยความปลอดภัย ราบรื่น และมั่งมีศรีสุข

ทุกคนวางรูปเคารพทั้งสององค์ลงบนพื้นอย่างมั่นคง ตั้งเทียนและกระถางธูปไว้เบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง แล้วจึงทยอยจัดวางเครื่องเซ่นไหว้สารพัดอย่างไว้หน้าองค์เทพ

"ได้ฤกษ์มงคลแล้ว พวกเราย้ายไปที่บ้านใหม่กันเถอะ!"

วันนี้หลี่ซิงกั๋วรับหน้าที่สำคัญเป็นผู้ดำเนินพิธี เขาตะโกนก้องด้วยน้ำเสียงกังวาน ทำให้ทุกคนที่นั่งบ้างยืนบ้างต่างพากันลุกขึ้น แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังบริเวณฐานรากบ้านใหม่ด้วยกัน ระหว่างทาง ทุกคนต่างพร่ำเอ่ยคำมงคลไม่ขาดปาก

หลี่ซิงกับหลี่อวิ๋นถือซองบุหรี่เดินแทรกไปตามผู้คน คอยส่งบุหรี่ให้อย่างกระตือรือร้น

ผ่านไปชั่วระยะเวลาสูบบุหรี่หนึ่งมวน ท่ามกลางเสียงพูดคุยหัวเราะอย่างรื่นเริง เมื่อเห็นว่าธูปมอดไหม้ไปเกือบหมดแล้ว หลี่ซิงกับหลี่อวิ๋นจึงช่วยกันเก็บธูปเทียนลงอย่างระมัดระวัง ใช้ผ้าแดงคลุมองค์ตี่จู๋เอี๊ยะและเจ้าแม่หม่าจู่ไว้ แล้วอัญเชิญกลับไปประดิษฐานที่บ้านอย่างเคารพนบนอบอีกครั้ง

จังหวะนั้น หวังข่ายก็เดินเข้ามาส่งพลั่วให้หลี่ซิงกั๋วหนึ่งเล่ม

หลี่ซิงกั๋วเลือกทำเลไว้จุดหนึ่ง ก่อนจะจับพลั่วขุดดินขึ้นมาพอเป็นพิธีสองสามที พร้อมกับท่องคำมงคลในปากไปด้วย

"ข้างเรือนมีเนินทราย ทรัพย์สินไหลมาเทมา หน้าเรือนเปิดโล่งกว้างขวาง เหมาะแก่การตั้งรกรากสร้างเรือน กำแพงแน่นหนามั่นคง เป็นมงคลโชคลาภอันยิ่งใหญ่"

เมื่อพิธีกรรมเสร็จสิ้น ทีมช่างก่อสร้างก็เริ่มทยอยเข้าหน้างานอย่างเป็นระเบียบ

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง