บทที่ 125 ปู

ไม่นานนัก อาเยวียนกับอาลี่ก็ทยอยเดินขึ้นมาบนดาดฟ้าเรือ จากนั้นพวกอวี๋หยางก็ตามออกมาติดๆ ลุงรองเองก็ลุกจากที่พักเดินมาที่ดาดฟ้าเรือเช่นกัน

หลี่ซิงเห็นเข้าจึงเดินเข้าไปทัก “ลุงรอง กลับไปพักอีกสักหน่อยดีกว่าไหมครับ พี่ใหญ่ผมขับเรือคล่องปร๋อ ลุงวางใจได้เลย”

“จะพักอะไรกันเล่า วันหน้ายังมีเวลาให้พักอีกถมเถ แกไปคอยคุมกู้อวนเถอะ ฉันกับพี่ใหญ่แกจะช่วยกันดูเรือต่อเอง” ลุงรองตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด