บทที่ 126 วันที่แสนเพอร์เฟกต์

ทุกคนคิดดูแล้วก็เห็นว่าจริงตามนั้น

อาเยวียนจึงหิ้วถังน้ำ ค่อยๆ ประคองปลามาลากันทิดแถบดำสองสามตัวนั้นไปปล่อยลงห้องขังปลาอย่างระมัดระวัง

จากนั้นทุกคนก็ก้มหน้าก้มตามัดปูกันต่อ กองปูที่สุมพะเนินเป็นภูเขาเลากาตรงหน้า แค่เห็นปริมาณงานก็รู้แล้วว่าหนักหนาสาหัสขนาดไหน