บทที่ 127 ตกปลา

“เหมือนจะเป็นคนของแพรับซื้อในหมู่บ้านพี่ แซ่ไต้ครับ” อาเยวียนตอบตามตรง

“นายเองก็ต้องรีบหน่อยล่ะ ถ้าถูกใจสาวคนไหนก็บอกฉัน ถึงตอนนั้นฉันจะช่วยวางแผนให้เอง รับรองว่าได้พาสาวเข้าบ้านเร็วๆ นี้แน่” หลี่ซิงตบอกพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ

ฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ แสงรำไรยามเช้าทอดลงบนผิวน้ำทะเลอย่างเงียบเชียบ คุณอาสองเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้นมา