บทที่ 160 ถึงท่าเทียบเรือแล้ว

วันรุ่งขึ้น หลี่ซิงค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ดูเวลาก็พบว่าเพิ่งจะตีห้ากว่าๆ

พอมองไปรอบๆ ทุกคนยังคงหลับสนิท ภายในห้องพักเงียบกริบ มีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอดังแผ่วๆ

หลี่ซิงค่อยๆ ย่องลงจากเตียง จัดการล้างหน้าแปรงฟันลวกๆ แล้วเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ