บทที่ 162 การจากลา

กู้ลี่เพิ่งรู้ตัวว่าบนรถไม่ได้มีแค่เขากับหลี่ซิง จึงรีบพูดขึ้น "อาจาใช่ไหม ฉันชื่อกู้ลี่ นายเรียกฉันว่าพี่ลี่เหมือนหลี่ซิงก็ได้ ตอนนี้พวกเรากำลังจะไปที่ร้านฉัน ปลาของนายขายได้แล้ว ไปถึงที่นั่นจะได้คิดเงินให้"

"อาจา ไม่ต้องรีบหรอก เดี๋ยวก็ถึงแล้ว หรือนายจะอยู่เที่ยวเล่นที่บ้านฉันต่อสักสองวันไหมล่ะ" หลี่ซิงเอ่ยชวนอย่างกระตือรือร้น

"ช่วงบ่ายผมต้องกลับไปที่มหา'ลัยแล้วครับ นี่ก็เสียเวลาไปหลายวันแล้ว เอาไว้คราวหน้ามีโอกาสค่อยมาเที่ยวใหม่แล้วกัน" อาจาพูดด้วยความเสียดายเล็กน้อย