บทที่ 168 ตามวาฬเพชฌฆาตไปกินเนื้อ (1)

"เชี่ย แล้วทำไมพี่ไม่บอกให้ไวกว่านี้เล่า! วาฬเพชฌฆาตตัวเบ้อเริ่มพุ่งตรงดิ่งมาที่เรือเราแบบนั้น ทำเอาผมแทบฉี่ราด!"

ใบหน้าของอวี๋เหล่ยยังคงหลงเหลือความหวาดผวา น้ำเสียงสั่นเทาขณะพูดขึ้นมา

"ประเด็นคือมันมากันเป็นฝูงเลยนะ! ถ้าพวกมันคิดจะชนกับเราขึ้นมาจริงๆ ล่ะก็ งานเข้าแน่ อันตรายฉิบหาย!" จางชิงหลินพูดเสริมด้วยสีหน้าขวัญผวา รู้สึกตกใจไม่หาย