บทที่ 169 ตามวาฬเพชฌฆาตไปกินเนื้อ (2)

เมื่อเห็นเถ้าแก่เฉียนกับพี่เขยยังคงขมวดคิ้วเค้นสมองคิดจนหัวแทบแตก

หลี่ซิงคิดว่าทั้งสองคนก็คงไม่ค่อยเคยเห็นปลาแบบนี้เหมือนกัน จึงไม่เซ้าซี้ถามต่อ หันกลับไปก้มหน้าก้มตาคัดแยกปลาต่ออย่างตั้งใจ

"แม่เจ้า อาซิง แกดูปากปลาเก๋าแดงตัวนี้สิ กว้างเป็นบ้า กำปั้นฉันยัดเข้าไปได้ทั้งกำเลยเนี่ย"