บทที่ 239 น่าเสียดายที่ถูกขัดขวางเสียก่อน

“หา? อาซิง แกคิดอะไรของแกเนี่ย? ของพวกนี้ถึงจะกินได้ แต่ขึ้นชื่อว่าปลาปักเป้ายังไงก็มีพิษ

ต้องให้คนที่ชำนาญเป็นคนจัดการถึงจะกินได้ ถ้าทำไม่ดี อย่าว่าแต่จะได้กลับบ้านตอนนี้เลย

เผลอๆ จะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกลางทะเล ถึงตอนนั้นคงต้องเผาแล้วโปรยเถ้าแกทิ้งลงทะเลตรงนี้เลยมั้ง