บทที่ 162 นี่มันน่าจะไม่ถูกกฎหมายมั้ง

“อย่านะครับ อย่าเลยหมอฉิน ผมยอมฝากเลี้ยงแล้ว ฝากเลี้ยงแน่นอนครับ!” หานเฟยรีบละล่ำละลักบอก

เขาไม่อยากล่วงเกินหมอเทวดาที่เร้นกายอยู่ในเมืองใหญ่คนนี้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นวันข้างหน้าหากเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา คงไม่มีใครช่วยรักษาให้อีก

เขาจึงตั้งใจส่งงูให้ฉินกงอวี่อย่างระมัดระวัง ทว่าพอมือของฉินกงอวี่ยื่นเข้าไปใกล้ งูตัวนั้นกลับดิ้นรนสุดชีวิต