บทที่ 57 นักข่าวสาวคนนี้ใจคดชัดๆ! รู้จักเคารพคนแก่เอ็นดูเด็ก รู้จักคุณธรรมอันดีงามบ้างไหม

【คอมเมนต์ข้างบน อ่านนิยายสายดาร์กให้น้อยลงหน่อยเถอะ ไม่งั้นความคิดจะบิดเบี้ยวหมด】

【555 พูดได้คำเดียวว่าหมอฉินนี่มันตัวดึงดูดกระแสชัดๆ สามวันดีสี่วันไข้ก็มีคนช่วยส่งขึ้นเทรนด์ตลอด】

【จริงด้วย หลายวันนี้ไม่ได้เห็นหมอฉิน ฉันก็รู้สึกว่าชีวิตขาดสีสันไปเลย】

【นักร้องบางคนเห็นแล้วคงอิจฉาจนร้องไห้ตาย ไปไหว้พระขอพรแทบตายยังไม่ได้ขึ้นสักรอบ】

บริเวณหน้าโรงพยาบาล ฉินกงอวี่เองก็รู้สึกประทับใจนักข่าวคนนี้เพิ่มขึ้นเช่นกัน

นักข่าวคนนี้ไม่เลวเลย ไม่ได้ถูกยายแก่จูงจมูก ถือว่าเป็นคนมีสมอง

กลับเป็นแม่ผู้จัดการเหลียงที่รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความเป็นธรรม เธอคิดว่านักข่าวหญิงคนนี้ลำเอียงเข้าข้างอีกฝ่าย

ทั้งที่ตัวเองเป็นคนเรียกมาแท้ๆ ไม่ควรจะร่วมมือกับเธอประณามไอ้เด็กเวรนั่นหรอกเหรอ?

แล้วจะมาพูดอะไรแบบนี้ทำไม ทำให้เธอดูกลายเป็นพวกชอบหาเรื่องไร้เหตุผลไปได้

ทว่าเมื่อเห็นไทยมุงจำนวนมากส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์มาที่ตัวเธอ เธอก็ไม่กล้าจะอาละวาดโวยวายต่อไป

จึงได้เล่าเหตุการณ์ในตอนนั้นออกมาเป็นส่วนใหญ่ เพียงแต่ละเว้นส่วนที่ไม่เป็นผลดีต่อตัวเองเอาไว้

อย่างเช่น ท่าทีดูถูกเหยียดหยามและความเรื่องมากของเธอตั้งแต่แรกเริ่ม

นักข่าวสาวจากรายการหวงจินเหยี่ยนฟังแล้วก็ไม่ได้รีบแสดงท่าที จากประสบการณ์หลายปีของเธอ

ย่อมรู้ดีว่าผู้ร้องเรียนพวกนี้มักจะชอบพูดจาบ่ายเบี่ยงและซ่อนเรื่องที่ไม่เป็นผลดีต่อตัวเองเอาไว้

เพื่อใช้เรียกร้องความสงสารจากคนอื่น ดังนั้นพอฟังยายแก่พูดจบ

จึงเดินกลับมาทางฉินกงอวี่ ถือไมโครโฟนเอ่ยถาม "คุณคะ สิ่งที่หญิงชราท่านนี้พูดไป"

"คุณมีความเห็นต่างออกไปอย่างไรบ้างคะ?"

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพูดจาอย่างเป็นธรรมและวางตัวเป็นกลาง ฉินกงอวี่จึงไม่รังเกียจที่จะพูดเพิ่มอีกสองสามประโยค

เพราะถึงอย่างไรเขาก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผล แค่ไม่ชอบพวกอันธพาลหน้าด้านเท่านั้นเอง

เขาตอบกลับ "ที่ยายแก่คนนี้พูดน่ะมันเหลวไหลทั้งเพครับ"

"ลูกชายของเธอเป็นคนมาขอร้องให้ผมช่วยตรวจให้เอง แต่พอเธอมาถึงที่โรงพยาบาลของผม ไม่จับผิดเรื่องโน้นก็บ่นเรื่องนี้"

"เดี๋ยวก็ว่าวิชาแพทย์ประจำตระกูลของผมมีปัญหา เดี๋ยวก็รังเกียจว่ามือผมสกปรก ต้องฆ่าเชื้ออะไรทำนองนั้น"

"เอาเป็นว่าตั้งแต่เธอก้าวขาเข้ามาในโรงพยาบาลของผม ก็ไม่เคยพูดจาดีๆ สักคำ"

เขาสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกาวน์สีขาว แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่ที่ลูกชายเธอเป็นลูกค้าประจำที่นี่"

"ผมคงไม่เสียเวลามาสนใจยายแก่ที่ชอบหาเรื่องแบบนี้หรอกครับ"

ผู้ชมในห้องไลฟ์รวมถึงไทยมุงในที่เกิดเหตุ เมื่อได้ฟังคำพูดของฉินกงอวี่

ต่างก็พยักหน้าเห็นพ้องต้องกัน เพราะปากของยายแก่นี้มันแย่เกินไปจริงๆ

พ่นคำด่าไม่หยุดหย่อน คนหนุ่มสาวที่ไหนจะอยากไปเสวนาด้วย?

"อย่ามาทำเป็นไขสือหน่อยเลย ต่อให้คนแก่อย่างฉันจะบ่นแกสักสองสามคำ แล้วแกมีสิทธิ์มาแช่งให้ฉันตายเร็วๆ หรือไง?"

"พ่อแม่แกสั่งสอนมาแบบนี้เหรอ?"

"ไม่มีการอบรมสั่งสอนเอาซะเลย รู้จักเคารพคนแก่เอ็นดูเด็กบ้างไหม รู้จักศีลธรรมอันดีงามบ้างหรือเปล่า??"

"ฉันในฐานะผู้อาวุโสจะว่าแกสักสองสามคำมันจะเป็นอะไรไป?" แม่ผู้จัดการเหลียงตะโกนเสียงแหว

ทว่าไทยมุงในที่เกิดเหตุต่างก็เริ่มมีน้ำโหและชี้นิ้วด่าทอแม่ผู้จัดการเหลียง

ส่วนชาวเน็ตในห้องไลฟ์ยิ่งเดือดดาลจนเปิดฉากสวดเละ

【เชี่ย ยายแก่นี่ปากร้ายชะมัด?】

【นั่นดิ ยังมีหน้ามาพูดเรื่องเคารพคนแก่เอ็นดูเด็ก ตัวเองทำตัวไม่น่าเคารพเอง ใครแม่งจะไปเคารพลง?】

【พูดถูก ฉันโคตรเกลียดพวกแก่กะโหลกกะลาแบบนี้ที่สุดเลย】

【มาว่าหมอฉินไม่มีคนสั่งสอน ทำไมไม่ถามตัวเองบ้างว่าพ่อแม่สั่งสอนตัวเองมายังไง】

【สงสัยต้องลงไปถามในนรกมั้ง ไม่มีรถพานั่งไปนี่สิ】

【พี่ชาย มุกนรกในเวลาแบบนี้ มันจะเหมาะเจาะเกินไปหน่อยไหมเนี่ย?】

【555 ขำพวกนายว่ะ】

【เฮ้อ ค้าขายบริการนี่มันไม่ง่ายเลย หมอฉินก็ลำบากเกินไปแล้ว】

【ใช่แล้ว ลูกชายของยายแก่เป็นคนขอร้องแท้ๆ หมอฉินก็มีน้ำใจช่วยดูให้】

【ถ้าไม่เชื่อก็ไม่ต้องมาตรวจสิ ไปหาหมอฉินถึงที่ แถมเขาแค่จับชีพจรให้ ยังจะมาปากดีทำนิสัยแย่ๆ ใส่เขาอีก】

【นี่ถือว่าหมอฉินอารมณ์ดีมากแล้วนะ เป็นฉันคงไม่ตรวจให้หรอก สวนกลับตรงนั้นไปแล้ว】

【หมอฉินน่าสงสารจริงๆ เจอแต่คนประหลาดพวกนี้ตลอด คราวก่อนก็คนบ้า คราวนี้ก็ยายแก่ไร้ยางอาย】

【สงสารหมอฉินจับใจ ทำไมต้องมาเจอคนพรรค์นี้เรื่อยเลย】

【น่าสงสารจัง หมอฉินอย่าโกรธเลยนะ ขอกอดปลอบที!】

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างพากันส่งข้อความรัวๆ เพื่อให้กำลังใจฉินกงอวี่

พวกเขาก็ล้วนเป็นคนรุ่นใหม่ สิ่งที่รำคาญที่สุดก็คือพวกแก่เพราะกินข้าวเฒ่าเพราะอยู่นานพวกนี้

วันๆ เอาแต่ยกความเป็นผู้หลักผู้ใหญ่มาอ้าง แล้วก็เที่ยวสั่งสอนชี้นิ้วตัดสินคนอื่นไปทั่ว ทุกคนรำคาญจะตายอยู่แล้ว

และเมื่อถูกด่าว่าไม่มีการอบรมสั่งสอน สีหน้าของฉินกงอวี่ก็ย่อมจะเย็นชาลง

ทว่ายายแก่ที่ป่วยหนักระยะอันตรายคนนี้ แตะต้องไม่ได้ พูดอะไรใส่ก็ไม่ได้

ไม่อย่างนั้นหากเกิดโมโหจนล้มพับไปตรงนี้ โรงพยาบาลคงได้ล้มละลายกันพอดี

เขาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วต่อสายหาผู้จัดการเหลียง "ฮัลโหล คุณเหลียงครับ"

"แม่คุณพาคนมาสร้างความวุ่นวายที่โรงพยาบาลผม คุณรีบมารับตัวเธอกลับไปเถอะครับ"

"ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น อย่ามาโทษผมก็แล้วกัน"

ทางด้านผู้จัดการเหลียงที่เพิ่งไปถึงบริษัทได้ไม่นาน พอได้รับสายนี้ก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

อะไรกันเนี่ย?

ไม่ใช่ว่าแม่ของเขานอนพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านอย่างสงบหรอกเหรอ?

ทำไมถึงวิ่งไปทางโน้น แถมยังพาคนไปหาเรื่องอีก?

เขายังอยากจะถามต่อ แต่อีกฝ่ายก็กดวางสายไปแล้ว

พอลองโทรกลับไป ก็ถูกกดตัดสายทิ้งติดๆ กัน

เขาจึงจำใจต้องโทรหาแม่ของตัวเอง ไม่นานสายก็ต่อติด เพียงแต่มีเสียงจอแจดังแว่วเข้ามา

"แม่ แม่อยู่ที่โรงพยาบาลสัตว์อีกแล้วเหรอ?"

"ก็ใช่น่ะสิ ไอ้เด็กเวรนั่นมันด่าแม่ เรื่องนี้แม่ไม่ยอมจบง่ายๆ แน่" แม่ผู้จัดการเหลียงแผดเสียง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้จัดการเหลียงก็ปวดหัวตุบๆ เดิมทีเรื่องนี้มันควรจะจบไปแล้ว

เขาก็บอกเพื่อนฝูงไม่ให้ไปที่นั่น ถือเป็นการสั่งสอนอีกฝ่ายแล้วแท้ๆ

ผลสุดท้ายแม่ของเขายังจะพาคนแห่กันไปทำไมอีก?

"แม่ แม่เลิกไปโวยวายที่นั่นเถอะ รีบกลับมารักษาตัวดีๆ ไม่ได้เหรอครับ?"

"หมอแผนจีนท่านนั้นก็บอกให้แม่พักผ่อนอยู่ที่บ้านไม่ใช่เหรอ" ผู้จัดการเหลียงไม่กล้าพูดจารุนแรง

ได้แต่ใช้เหตุผลและอารมณ์เข้าเกลี้ยกล่อม

แต่แม่ผู้จัดการเหลียงที่ถูกพวกเพื่อนๆ ยุยง วันนี้ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องมาเอาเรื่องและสั่งสอนไอ้เด็กเวรนั่นให้สาสม

จึงไม่มีทางยอมกลับไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นวันหน้าเธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนต่อหน้าเพื่อนๆ ของเธอ?

เธอจึงตอบกลับไปสั้นๆ ว่า "เรื่องนี้แกไม่ต้องมายุ่ง"

แล้วก็กดตัดสายทิ้งทันที

"ฮัลโหล แม่ แม่ครับ~" ผู้จัดการเหลียงตะโกนเรียกไปสองสามคำ

จนกระทั่งได้ยินเสียงสัญญาณสายตัดไป ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าถูกวางหูใส่

เขารีบโทรกลับไปทันที ทว่าสายก็ถูกกดตัดทิ้งไม่หยุด

จึงจำต้องลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ขับรถตรงไปยังโรงพยาบาลสัตว์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

…

ทางฝั่งโรงพยาบาล นักข่าวสาวก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะเกลี้ยกล่อมให้แม่ผู้จัดการเหลียงค่อยๆ พูดจากันดีๆ

อย่าเอะอะก็พ่นคำหยาบคายออกมา มันจะส่งผลเสียต่อภาพลักษณ์ของตัวเธอเอง

เพราะถึงอย่างไรก็มีชาวเน็ตและไทยมุงจำนวนมากเฝ้ามองอยู่

ยิ่งไปกว่านั้น เสียงจากหูฟังที่หัวหน้าควบคุมรายการพูดเข้ามา ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์ตอนนี้ทะลุเกินแสนคนไปแล้ว

ในโลกออนไลน์ก็เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก หากทำตัวกร่างเกินไป

เกรงว่าอาจจะทำให้ชาวเน็ตวัยรุ่นรวมพลังกันรุมถล่มโจมตีหญิงชราทางอินเทอร์เน็ต ถึงตอนนั้นทางทีมงานก็คงทำงานลำบาก

หลังจากเกลี้ยกล่อมอยู่นาน แม่ผู้จัดการเหลียงก็เริ่มสงบลงได้บ้าง

"คุณยายคะ ตอนนี้พวกเราได้รับทราบถึงที่มาของความขัดแย้งจากทั้งสองฝ่ายแล้ว"

"ทางฝั่งคุณยายมีข้อเรียกร้องอะไรบ้างคะ?" นักข่าวเอ่ยถาม

แม่ผู้จัดการเหลียงตะโกนออกมาด้วยท่าทีผยอง "ฉันต้องการให้ไอ้เด็กเวรนี่ คุกเข่าโขกศีรษะขอโทษฉัน"

"ไม่อย่างนั้นมันก็อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบสุขเลย!"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง