บทที่ 59 ถูกแจ้งความให้โร่หานักข่าว! โดนข้อหาหาเรื่องก่อความวุ่นวาย!

ไม่ว่าแต่ละคนจะกำลังทำอะไรอยู่ ต่างก็ต้องรีบวางมือแล้วบึ่งมารับคนที่โรงพยาบาลสัตว์ทันที

ได้แต่หวังว่าจะมาทันก่อนลุงตำรวจมาถึง แล้วรีบพาตัวกลับไปก่อน ขืนปล่อยให้โดนตำรวจคุมตัวไปต่อหน้าต่อตา มีหวังคงก้มหน้าสู้เพื่อนบ้านและญาติสนิทมิตรสหายไม่ได้แน่ๆ

…

หน้าทางเข้าโรงพยาบาลสัตว์

ผู้จัดการเหลียงที่เหยียบคันเร่งหน้าตั้งมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงจุดเกิดเหตุ พอมาถึงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ตั้งท่าจะลากแม่ตัวเองกลับออกไปทันที เพราะเรื่องนี้ส่งผลกระทบเลวร้ายเกินไปแล้ว

ตอนติดไฟแดงอยู่บนถนน เขาก็เห็นการแจ้งเตือนจากเวยป๋อแล้วว่าแม่ของตัวเองติดเทรนด์คำค้นหายอดนิยม

พอคลิกเข้าไปดู ในนั้นมีแต่ชาวเน็ตรุมประณามแม่เขาทั้งนั้น

ในฐานะคนที่เล่นเน็ตเป็นประจำ เขาย่อมรู้ดีว่าพวกชาวเน็ตวันๆ ว่างกันขนาดไหน

รวมถึงตัวเขาเองด้วย สิ่งที่ชอบที่สุดก็คือการขุดคุ้ยเบื้องลึกเบื้องหลังเรื่องเผือกพวกนี้ เพราะงั้นเขาถึงได้กลัวขึ้นมาจริงๆ

ถ้าแม่ยังอาละวาดต่อไป ไม่แน่ว่าตัวเขาเองก็อาจจะโดนขุดคุ้ยเอามาแขวนประจานบนเน็ตไปด้วย!

ยิ่งไปกว่านั้น รูปของเขากับแม่ก็ไม่ได้ปิดบังอะไร ปกติก็โพสต์ลงโมเมนต์อยู่บ่อยๆ

ถ้าเจ้านายกับลูกค้ามารู้ว่าแม่ของเขาเป็นคนแบบนี้ หน้าที่การงานจะไม่พลอยพังไปด้วยเหรอ?

ทว่าแม่ผู้จัดการเหลียงกลับดึงดันไม่ยอมไป เมื่อกี้เพิ่งจะรั้งก๊วนเพื่อนเอาไว้ ถ้าตัวเองโดนลากตัวกลับไปก่อน วันหน้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

“แม่ครับ เรากลับไปพักรักษาตัวที่บ้านไม่ดีกว่าเหรอครับ?”

“จะถ่อมาที่นี่ทำไม ถ้าแม่คิดว่าที่นี่ไม่ดี วันหลังเราก็ไม่ต้องมาอีกก็สิ้นเรื่อง”

“ผมโทรบอกเพื่อนๆ ไม่ให้มาที่นี่แล้ว แม่กลับไปพักผ่อนกับผมเถอะนะครับ!” ผู้จัดการเหลียงอ้อนวอนอย่างจนปัญญา

คราวก่อนหมอแผนจีนอาวุโสบอกว่าต้องพักผ่อนเงียบๆ ประกอบกับเขาเป็นคนกตัญญู จึงไม่กล้าใช้คำพูดรุนแรงแม้แต่น้อย

ทว่าแม่ผู้จัดการเหลียงยังมีท่าทีแข็งกร้าว เธอจะต้องทวง ‘ความยุติธรรม’ ให้ตัวเองให้ได้!

“ฉันไม่กลับ! วันนี้ถ้ามันไม่คุกเข่าโขกหัวขอโทษฉัน ฉันไม่มีวันยอมเลิกราเด็ดขาด”

“ไอ้เด็กเมื่อวานซืนฝีมือห่วยแตก ยังกล้ามาแช่งฉันไม่หยุด คอยดูเถอะ ฉันจะฉีกปากมันให้ดู”

อาจเป็นเพราะมีลูกชายมายืนค้ำหัว เลยรู้สึกว่าตัวเองมีแบ็กหนุนหลัง จู่ๆ ก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไปตบคนตรงๆ

ทำเอาผู้จัดการเหลียงตกใจจนต้องรีบคว้าตัวไว้ กลัวว่าแม่จะทำตัวเองเอวเคล็ดไปเสียก่อน

และในจังหวะนั้นเอง คุณตำรวจก็มาถึงพอดี

พร้อมกับตะโกนขึ้น “หลีกทางหน่อยครับ!”

พวกไทยมุงที่ยืนดูเรื่องเผือกอยู่ พอเห็นตำรวจมาก็รีบเปิดทางให้ทันที

ฉินกงอวี่ชำเลืองมองผู้มาเยือน ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาบางๆ ยังคงเป็นคุณตำรวจสองนายเดิมจากคราวก่อน

ดูท่าจะเป็นคนคุ้นเคยกันแล้วสินะ!

แต่พอตำรวจเห็นสถานการณ์ตรงหน้า สีหน้าก็พลันบูดบึ้งขึ้นมาทันที เพราะมีทีมนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์อยู่ด้วยอีกแล้ว

พวกเขาต่างแสดงสีหน้าเหนื่อยหน่ายใจ ทำไมมาร้านนี้ทีไรถึงต้องมีเรื่องใหญ่โตทุกทีเลยนะ?

แถมยังเป็นช่วงเวลาที่พวกเขาออกเวรตรวจตราอยู่พอดีอีก ช่วยอยู่อย่างสงบๆ กันหน่อยไม่ได้หรือไง?

แต่ในเมื่อเรื่องตกมาถึงมือแล้ว ต่อให้ไม่อยากเผชิญหน้ากับกล้องโทรทัศน์ ก็จำเป็นต้องเข้าไปสะสางอยู่ดีไม่ใช่หรือ?

จึงเอ่ยถามขึ้นมา “หมอฉิน ตอนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ?”

ฉินกงอวี่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วเปิดคลิปจากกล้องวงจรปิดตอนที่กลุ่มหญิงชรากำลังยืนด่าทออยู่ขึ้นมา

ก่อนจะพูดว่า “คุณตำรวจครับ หญิงชราพวกนี้ทำตัวไม่สมกับเป็นผู้หลักผู้ใหญ่เลยครับ”

“ผมกับพวกเธอไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลย แต่พวกเธอกลับมายืนด่าทอผมไม่หยุด”

ทางด้านกลุ่มหญิงชราก็รีบอ้าปาก หวังจะงัดไม้ตายชิงฟ้องก่อนและแถหน้าด้านๆ ออกมาใช้งานทันที

ตะโกนขึ้นมาว่า “คุณตำรวจคะ มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ!”

“เป็นไอ้เด็กนี่ต่างหาก มัน…”

ทว่าคุณตำรวจขี้เกียจฟัง จึงชี้ไปที่คลิปวิดีโอพร้อมเอ็ดเสียงเข้ม “หยุดก่อนครับ ขอผมดูคลิปหลักฐานให้จบก่อน”

“ดูจบแล้วค่อยว่ากันอีกที ถ้าพวกคุณมีคลิปหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้อง”

“หลังจากผมดูคลิปนี้เสร็จ ค่อยเอามาให้ผม ถึงเวลานั้นผมจะตัดสินเอง”

ด้วยความที่แวะเวียนมาบ่อย ตำรวจจึงรู้ดีว่าฉินกงอวี่ไม่ใช่พวกชอบก่อเรื่องหาเรื่องใส่ตัว

และจากประสบการณ์ทำงานมานานหลายปี ก็ทำให้เขาได้เรียนรู้สัจธรรมข้อหนึ่งอย่างลึกซึ้ง

นั่นก็คือ มีเหตุผลให้พึ่งตำรวจ ไร้เหตุผลให้วิ่งหานักข่าว!

ถ้ามีเหตุผลและหลักฐานแน่นหนาจริง จำเป็นต้องหนีบนักข่าวมาด้วยงั้นเหรอ?

คงโทรแจ้งความไปนานแล้ว แล้วปล่อยให้ตำรวจผู้ผดุงความยุติธรรมมาลากตัวคนผิดไปลงโทษตามกฎหมาย

เพราะฉะนั้น คำพูดของพวกหญิงชราพวกนี้ เขาจึงไม่ปักใจเชื่อเลยแม้แต่ครึ่งคำ

ฝ่ายหญิงชราหลายคนที่โดนเอ็ดเข้าให้ก็ไม่กล้าอ้าปากซี้ซั้วอีก ทำได้เพียงยืนรอด้วยความกระวนกระวายใจ

พวกไทยมุงรอบข้างรวมถึงผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างก็หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีที่ได้ดูฉากนี้

แถมยังพากันส่งเสียงชื่นชมตำรวจที่เข้ามาจัดการอีกด้วย

ไม่ใช่ว่าใครแก่กว่าแล้วจะเป็นฝ่ายถูก ไม่ใช่ว่าใครอ่อนแอกว่าแล้วจะเป็นฝ่ายชนะ ทุกอย่างต้องว่ากันไปตามกฎหมาย!

ทางด้านผู้จัดการเหลียงพอเห็นตำรวจมา ก็ทำหน้าเคร่งขรึมพยายามเกลี้ยกล่อมให้แม่ของตนรีบกลับไปโดยเร็ว

ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวเรื่องจะบานปลายลามมาถึงหัวเขา แล้วพลอยโดนตำรวจคุมตัวไปโรงพักด้วยอีกคน

ทว่าแม่ผู้จัดการเหลียงกลับยังคงดื้อดึง ยิ่งไปกว่านั้นในใจเธอยังเกิดความคิดหลงผิดไปเอง คิดว่าที่เธอด่าฉินกงอวี่ไปตั้งเยอะแต่อีกฝ่ายไม่ยอมแจ้งความแต่แรก เป็นเพราะเขารู้สึกผิดและไม่มีเหตุผลจะสู้

ที่แท้ก็กลัวเธอ เกรงใจเธอ ถึงได้ไม่กล้าโทรแจ้งตำรวจ!

ไม่อย่างนั้นทำไมวันก่อนๆ ด่าแล้วไม่แจ้งความ วันนี้ตอนด่าก็ไม่แจ้งความ แต่พอก๊วนเพื่อนของเธอร่วมด่าด้วยถึงค่อยแจ้งความล่ะ?

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าจะต้องสั่งสอนให้ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนี่คุกเข่าก้มหัวขอโทษเธอให้จงได้!

หลังจากเกลี้ยกล่อมอยู่นานสองนานแต่แม่ก็ยังไม่ยอมขยับไปไหน ผู้จัดการเหลียงจึงทำได้เพียงยืนอยู่เป็นเพื่อนอย่างจนใจ

ยังไงเสียก็เป็นแม่แท้ๆ ที่เลี้ยงดูเขาจนเติบใหญ่ ต่อให้ไร้เหตุผลแค่ไหนก็ต้องคอยปกป้องไว้ก่อนบ้าง ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องนี้ต่างฝ่ายต่างก็มีส่วนผิด

ไม่ใช่ว่าฝ่ายตนผิดแล้วฉินกงอวี่จะไม่มีความผิดเลยสักนิดเสียเมื่อไหร่

ในเมื่อมีตำรวจอยู่ในเหตุการณ์แบบนี้ ต่อให้แม่ของเขาจะอาละวาดจนถึงที่สุด ผู้จัดการเหลียงก็ประเมินไว้ว่าผลลัพธ์สุดท้าย

คงจบลงด้วยการให้ต่างฝ่ายต่างขอโทษซึ่งกันและกันไปเอง!

ในเมื่อผิดด้วยกันทั้งคู่ ผลลัพธ์มันก็ต้องโดนลงโทษคนละครึ่งไม่ใช่เหรอ?

และในระหว่างที่ตำรวจกำลังดูภาพย้อนหลังอยู่นั้น บรรดาญาติๆ ของกลุ่มหญิงชราก็ทยอยมาถึงจุดเกิดเหตุทีละคน

สิ่งแรกที่ทำเมื่อมาถึงก็คือรีบเข้าไปดึงตัวคนแก่ของบ้านตัวเองออกไป

แต่ตำรวจอีกนายกลับก้าวเข้ามาขวางไว้ เพราะตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว มีคนจะแจ้งความเอาผิดพวกเธอ

ดังนั้นจึงต้องรอให้ความจริงกระจ่างเสียก่อนถึงจะไปได้ ถ้ายังไม่เคลียร์ก็ห้ามไปไหนเด็ดขาด

ญาติของบรรดาหญิงชราจึงทำได้เพียงยืนรอคอยอย่างจำยอม

ส่วนตากล้องของรายการหวงจินเหยี่ยนก็ไม่ได้ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า แบกกล้องเดินวนถ่ายไปรอบๆ เก็บสีหน้าแววตาของทุกคนที่กำลังยืนรอไว้ทั้งหมด

แน่นอนว่าฉินกงอวี่ล้วงกระเป๋าสองข้าง ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูด้วยลุคที่หล่อเหลาบาดใจ

ส่วนสองแม่ลูกตระกูลเหลียง คนเป็นแม่ยังมีสีหน้าอวดดี ส่วนลูกชายกลับตีหน้านิ่งสนิท

ด้านกลุ่มหญิงชราต่างก็เอามือบิดผ้าเช็ดหน้าหรือดึงชายเสื้อตัวเองไปมาไม่หยุด

บ่งบอกชัดเจนว่าในใจกำลังกระวนกระวายสุดขีด!

ส่วนบรรดาญาติๆ ของพวกเธอ พอเห็นเลนส์กล้องหันมา ก็พากันเอาข้าวของมาบังหน้าบังตา

มีท่าทีไม่อยากออกทีวีให้อับอายขายขี้หน้าชาวบ้าน

ผ่านไปราวห้าถึงหกนาที คุณตำรวจก็ดูภาพย้อนหลังจนจบ

พร้อมกับมีข้อสรุปในใจเรียบร้อยแล้ว จึงหันไปถามกลุ่มหญิงชราว่า “หลักฐานที่ผู้แจ้งความมอบให้ ผมดูจบหมดแล้ว”

“พวกคุณมีหลักฐานอะไรจะยื่นแสดงไหมครับ?”

“ถ้าไม่มีหลักฐานมายืนยัน พวกคุณก็เข้าข่ายด่าทอผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันควร ตามกฎหมายการลงโทษเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย…”

“พวกคุณมีความผิดฐานก่อความไม่สงบและระรานผู้อื่น ต้องตามพวกเราไปที่โรงพักสักรอบครับ”

พอได้ยินตำรวจพูดว่ามีความผิดตามกฎหมาย หญิงชราหลายคนก็พลันตกใจหน้าถอดสี ต่างหันมาสบตากันเลิ่กลั่กด้วยความหวาดกลัว

พวกเธอจะมีหลักฐานบ้าบออะไรไปให้เล่า?

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง