บทที่ 99 เป็นสัตวแพทย์จะรู้ภาษาเยอะขนาดนั้นไปทำไม

ภาพถ่ายขาวดำอย่างพวกเอ็มอาร์ไอเทียบไม่ติดฝุ่น ล้าหลังเกินไปแล้วเมื่อเทียบกับเจ้านี่!

เขารีบสวมแว่นตาทันที แล้วก้มลงมองมือตัวเอง

ในมุมมองของฉินกงอวี่ เนื้อเยื่อผิวหนัง หลอดเลือด กล้ามเนื้อ รวมถึงกระดูกที่มือ

ล้วนถูกจำลองขึ้นเป็นโมเดลผ่านแว่นตาอย่างชัดเจน นึกอยากตรวจดูส่วนไหนอย่างละเอียด ก็สามารถซูมขยายดูได้นับไม่ถ้วนเท่า

แถมยังมีค่าตัวเลขระบุสถานะส่วนต่างๆ ทั้งผิวหนัง กล้ามเนื้อ และหลอดเลือดที่มืออีกด้วย

ตอนนี้ค่าตัวเลขต่างๆ บนมือของเขาแสดงผลอยู่ในเกณฑ์ปกติอย่างยิ่ง

นอกจากนี้ยังมีอีกค่าหนึ่งที่สะดุดตาฉินกงอวี่ นั่นก็คือแรงชกสูงสุดเป็นกิโลกรัม

ตัวเลขที่แสดงอยู่ตอนนี้คือ หนึ่งร้อยสามสิบกิโลกรัม!

พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้เขาปล่อยหมัดหนักได้ถึงหนึ่งร้อยสามสิบกิโลกรัม

หากเทียบกับคนทั่วไปแล้ว ผู้ใหญ่ปกติมักจะอยู่ที่ราวๆ หกสิบกิโลกรัมเท่านั้น

สมรรถภาพทางกายของเขาจากการฝึกวิชาอู่ฉินซี แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมากโข

แทบจะเทียบเท่ากับนักมวยรุ่นมิดเดิลเวทแล้ว!

ฟังก์ชันนี้ดูไปดูมาชักจะคล้ายกับเครื่องวัดพลังรบของพวกซูเปอร์ไซย่าในเรื่องดราก้อนบอลเข้าไปทุกที

วันหน้าถ้าเห็นใครคิดจะมาหาเรื่อง ก็ส่องดูเสียก่อนว่าไอ้หมอนั่นมีน้ำยาแค่ไหน พอเห็นค่าแรงชกของอีกฝ่าย

มีไม่ถึงหกสิบกิโลกรัมขี้ปะติ๋ว ก็รู้ได้ทันทีว่าหมอนี่เป็นแค่กากเดนที่มีพลังต่อสู้แสนจะอ่อนดอย

จะได้เลือกถูกว่าจะเดินเข้าไปเอาถุงกระสอบคลุมหัวสั่งสอน หรือจะโทรแจ้งขอความช่วยเหลือจากลุงตำรวจดี

เขาส่องไปที่ขาของตัวเองต่อ แว่นตาก็แสดงโมเดลโฮโลแกรมเสมือนจริงของขาขึ้นมาทันที

พอดูสภาพโดยรวมของตัวเองเสร็จ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองสัตว์เลี้ยงที่อยู่ข้างๆ

แค่กวาดสายตามองผ่านแว่นตาเบาๆ ค่าเป้าหมายจากการสแกนสัตว์เลี้ยงก็ขึ้นเป็นตารางแจกแจงออกมา

แสดงให้ฉินกงอวี่เห็นอย่างชัดเจน ยกตัวอย่างเช่นแมวเลี้ยงตรงหน้านี้

รายละเอียดทุกอย่างของมัน ไม่ว่าจะเป็นสายพันธุ์ สภาพร่างกาย และอื่นๆ

ล้วนปรากฏให้เห็นอย่างทะลุปรุโปร่ง สภาพภายในร่างกายทุกอย่าง ขอเพียงแค่อยากรู้ก็เรียกดูได้ทั้งหมด

【เป้าหมายการสแกน: แมวชาตรู】

【สายเลือด: ชาร์ตรู, บริติชช็อตแฮร์…】

【กรุ๊ปเลือด: บี】

【สถานะสุขภาพ: แข็งแรง】

【อายุขัย: 10 ปี】

【แต้มบุญ: อยู่ในเกณฑ์ปกติ】

หลังจากใช้แว่นตรวจดูสภาพของสัตว์เลี้ยงเสร็จ ฉินกงอวี่ก็สูดหายใจเข้าลึกด้วยความทึ่ง

ซี๊ด…ฟังก์ชันของแว่นตานี่มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!

โดยที่ยังไม่ได้สัมผัสตัวอีกฝ่าย แค่กวาดสายตามองผ่านๆ ก็รู้ได้ถึงสายเลือด กรุ๊ปเลือด

แม้กระทั่งอายุขัยของมันในตอนนี้!

แบบนี้ไม่ต่างอะไรกับพญายมที่ถือสมุดบัญชีเป็นตายไว้ในมือเลยไม่ใช่เหรอ?

ทว่าเมื่อฉินกงอวี่พินิจดูอย่างละเอียด ถึงได้รู้ว่าอายุขัยที่สแกนออกมานั้น คือระบบภายในแว่นตา

ประเมินและคาดการณ์จากสภาพแวดล้อมที่อาศัยอยู่ ณ ปัจจุบัน สภาพสุขภาพร่างกาย และปัจจัยต่างๆ

พูดง่ายๆ ก็คือ หากแมวตัวนี้ได้รับการฝากเลี้ยงไว้ที่เขาไปตลอด

การจะมีชีวิตอยู่ได้สิบปีจนกระทั่งหมดอายุขัยและแก่ตายไปเองตามธรรมชาติก็ไม่มีปัญหาเลยสักนิด

แต่ถ้าเกิดระหว่างทาง เจ้าของพามันไปเลี้ยงที่อื่น หรือไม่ก็ถูกเขาจัดการเชือดทิ้งเสียก่อน

อายุขัยของมันก็จะผันผวน หรืออาจจบสิ้นลงตรงนี้ทันที

แม้จะไม่ใช่การมองเห็นความเป็นความตายในอนาคตได้อย่างแท้จริง แต่ฟังก์ชันการประเมินผลแบบครอบคลุมแค่นี้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น แว่นตายังมองเห็นแต้มบุญของเป้าหมายที่สแกนได้อีกด้วย ซึ่งข้อนี้สำคัญกับเขามาก

แม้ว่าหมอจะเปี่ยมด้วยเมตตาธรรม รักษาโรคโดยไม่แบ่งแยกยากดีมีจน แต่คนเรามันแบ่งเป็นคนดีกับคนชั่วได้

หากเจอคนดี ย่อมต้องช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถ ส่วนคนชั่วแน่นอนว่าต้องอยู่ให้ห่างเข้าไว้

เปรียบเหมือนแม่ของผู้จัดการเหลียงก่อนหน้านี้ หากตนมองเห็นแต้มบุญของอีกฝ่ายได้ ก็จะตัดสินอุปนิสัยใจคอของคนคนนั้นได้ทันที

พอเห็นว่าแต้มบุญต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ก็รู้ได้เลยว่าไม่ใช่คนดี และคงไม่คิดจะรักษาให้อย่างแน่นอน

ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรมก็พอ จะยอมให้ถ่อมาถึงโรงพยาบาลเพื่อตามรังควานเขาครั้งแล้วครั้งเล่าได้อย่างไร

โดยสรุปแล้ว แว่นตานี้คือสุดยอดไอเทมซัพพอร์ตของแท้แน่นอน!

หากก่อนลงมือผ่าตัดในวันนี้ ตนมีแว่นตานี้อยู่ก่อนแล้ว

ก็คงไม่ต้องเปลืองแรงเปลืองสมองค่อยๆ จัดระเบียบเส้นประสาทขาที่ยุ่งเหยิงซับซ้อนตรงรอยตัดของสุนัขบาดเจ็บพวกนั้นเลย

เพียงแค่ใช้แว่นกวาดมองแวบเดียว มันก็จะแจกแจงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเส้นประสาทเส้นไหนเชื่อมโยงกับส่วนใดบ้าง

ไม่ต้องมานั่งไล่ตามทีละเส้น ช่วยประหยัดเวลาผ่าตัดไปได้เกินครึ่ง!

ตัวเขาในคืนนี้…ไม่ใช่สิ เมื่อคืนนี้ ก็คงไม่ต้องอยู่ทำงานล่วงเวลาจนดึกดื่นป่านนั้น

หลังจากยืนทอดถอนใจอยู่สองสามวินาที เขากลับสังเกตเห็นความแตกต่างบางอย่าง

เพราะข้อมูลที่แว่นตาสแกนสัตว์เลี้ยง กับสิ่งที่แสดงออกมาตอนมองตัวเองนั้นไม่เหมือนกัน

ทำไมข้อมูลร่างกายของเขาถึงไม่ขึ้นเป็นตารางข้อมูลล่ะ?

หรือว่ายังสแกนไม่ทั่วทั้งตัว?

เขาจึงลุกขึ้นยืนแล้วก้มมองสำรวจตัวเองอีกรอบ ทว่าก็ยังคงไม่มีตารางข้อมูลใดๆ โผล่ขึ้นมา

สุดท้ายหลังจากง่วนอยู่อีกพักใหญ่ ถึงได้ตบกะโหลกตัวเองเบาๆ ดูท่าการไม่ได้นอนนี่จะส่งผลกระทบหนักเอาการ

หน้าต่างระบบของตัวเอง ก็คือตารางข้อมูลของเขาอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

จะต้องใช้แว่นตามาแสดงผลซ้ำซ้อนทำไมกัน

เขาสวมแว่นตาไว้อย่างพึงพอใจ จากนั้นก็เริ่มสุ่มรางวัลต่อไป

วงล้อขนาดใหญ่หลากสีสันในหัวเริ่มหมุนอีกครั้ง

【ได้รับความเชี่ยวชาญภาษาทุกภาษา!】

การได้รับความสามารถนี้มา ทำให้ฉินกงอวี่รู้สึกว่าเสียโอกาสในการสุ่มรางวัลไปเปล่าๆ รอบหนึ่ง

ความเชี่ยวชาญภาษาทุกภาษาสำหรับตัวเขาแล้ว แทบไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมาย หรือจะเรียกว่าไร้ประโยชน์เลยก็ยังได้

หมอสัตว์จะรู้ภาษาไปมากมายขนาดนั้นทำไมกัน?

คิดว่าเขาจะต้องบินไปต่างประเทศเพื่อรักษาคนต่างชาติ หรือไปรักษาสัตว์เลี้ยงที่โน่นงั้นเหรอ?

อีกอย่าง ต่อให้ต้องรักษาคนต่างชาติหรือสัตว์เลี้ยงจริงๆ

มันก็ควรจะเป็นฝ่ายนั้นที่เดินทางมาที่นี่ ไม่ใช่ให้เขาบินไปเมืองนอก

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าพวกเขาถ่อมารักษาตัวถึงที่นี่ ไม่แน่ว่าอาจจะพูดภาษาจีนคล่องกว่าตัวเขาเสียอีก

ก่อนหน้านี้เขาก็ไถคลิปดูบ่อยๆ พวกฝรั่งในคลิปเวลาพูดภาษาจีน แต่ละคนพูดจาเจื้อยแจ้วคล่องปร๋อกันทั้งนั้น

ความสามารถนี้มันช่างล้นเกินความจำเป็นจริงๆ!

จะคิดเสียว่าช่วยตัดปัญหาช่องว่างทางภาษาเพื่อให้หมอกับคนไข้สื่อสารเข้าใจความหมายกันได้ดียิ่งขึ้นก็ได้

แต่จะพูดยังไงดีล่ะ!

ในมุมมองของเขา มันก็แค่การผลาญสิทธิ์สุ่มรางวัลไปฟรีๆ ครั้งหนึ่งเท่านั้นเอง

‘เฮ้อ…’ ฉินกงอวี่ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วส่งจิตควบคุมอีกครั้ง

บังคับให้วงล้อหมุนต่อไป

【ยินดีด้วย ท่านได้รับเคล็ดวิชาเชิดเข็มด้วยเส้นไหม!】

เคล็ดวิชาเชิดเข็มด้วยเส้นไหม?

และในเวลาเดียวกันนั้นเอง กลางฝ่ามือของเขาก็ปรากฏกลุ่มก้อนเส้นไหมที่แทบมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ทว่ากลับให้ความรู้สึกเย็นเยียบยามสัมผัส!

สิ่งนี้ฉินกงอวี่รู้จักเป็นอย่างดี มันเป็นของที่พบเห็นได้บ่อยในหมู่แพทย์แผนจีนโบราณ

แรกเริ่มเดิมทีเกิดขึ้นเพราะแพทย์หลวงในวังไม่สะดวกสัมผัสถูกร่างกายของเหล่าพระสนมในวังหลัง จึงได้ประดิษฐ์เครื่องมือตรวจชีพจรชนิดพิเศษนี้ขึ้นมา

หรือที่เรียกกันว่าการจับชีพจรด้วยเส้นไหม!

การสร้างเส้นไหมชนิดนี้ยากเย็นแสนเข็ญ เนื้อสัมผัสบางเบาจนแทบไร้น้ำหนัก ทว่าส่งผ่านคลื่นชีพจรได้อย่างแม่นยำยิ่ง

แต่ในยุคปัจจุบันไม่มีความจำเป็นต้องใช้แล้ว ทุกคนต่างลงมือตรวจด้วยตัวเองโดยตรงทั้งนั้น

ทว่าสิ่งที่ได้รับมาในครั้งนี้ไม่ใช่แค่เส้นไหมเพียงอย่างเดียว แต่เป็นศาสตร์การควบคุมสั่งการเส้นไหมควบคู่กับเข็มเงินได้อย่างคล่องแคล่วดั่งใจนึก

เขาหลับตาลงเพื่อซึมซับและวิเคราะห์แก่นแท้ของเคล็ดวิชาเชิดเข็มด้วยเส้นไหมอย่างละเอียด

เนิ่นนานทีเดียวกว่าเขาจะค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา

แล้วยิ้มพลางเอ่ยอย่างตื่นเต้น “นี่เรากำลังจะพัฒนาไปในเส้นทางของยอดฝีมือยุทธภพแล้วสินะ!”

นั่นเป็นเพราะการใช้งานเคล็ดวิชาเชิดเข็มด้วยเส้นไหม จำเป็นต้องกลั่นพลังปราณชนิดหนึ่งขึ้นมาจากในร่างกาย ซึ่งในเคล็ดวิชานี้เรียกว่า ‘ปราณโอสถ’

จากนั้นจึงใช้ปราณโอสถเข้าควบคุมเส้นไหม แล้วใช้เส้นไหมบังคับเข็มเงินอีกทอดหนึ่ง เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ดั่งใจสั่ง ชี้ไปตรงไหนก็ปักลงตรงนั้นอย่างแม่นยำ

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง