บทที่ 102 กลิ่นโอสถบนกายนางชวนให้ใจสงบ

ร้านค้าข้าวสาร เป็นร้านที่คึกคักที่สุดบนถนนสายหนึ่งเสมอมา

ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองฉางอัน หากไม่มีไร่นานอกเมืองที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ ก็ต้องอาศัยการมาซื้อข้าวสารที่ร้านเป็นประจำ นอกเสียจากจะเป็นชาวนาเช่าที่ดินในแถบชานเมืองห่างไกล มิเช่นนั้นก็น้อยนักที่จะทำไร่ไถนาด้วยตนเอง

เพราะหากแม้แต่ข้าวสารอาหารแห้งยังต้องพึ่งพาการเพาะปลูกเองแล้วไซร้ การจะมีชีวิตรอดในเมืองฉางอันที่ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีราคาค่างวดสูงลิบนั้น ย่อมเป็นเรื่องยากเย็นยิ่ง