บทที่ 104 เยือนสมาคมการค้าเจียงหนาน

เมื่อก้าวออกจากร้านผ้าฝ้าย สีหน้าของเซี่ยอวิ๋นเยียนยิ่งทวีความเคร่งเครียด

เนื่องจากฝ้ายมิได้ขาดแคลนหนักหนาสาหัสเท่าข้าวสารอาหาร ผู้คนจึงยังพอระงับอารมณ์ได้บ้างแม้จะต้องกลับไปมือเปล่า

ทว่าหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ย่อมต้องจุดเพลิงโทสะของราษฎรขึ้นมาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง