บทที่ 125 ปมในใจของเซี่ยอวิ๋นเยียน

“ในมุมมองของพวกนั้น นี่เรียกว่าสวรรค์ตอบแทนความเพียร แม้ข้าจะเกลียดพวกเขา แต่ตอนนั้นข้ากลับไร้หนทางโดยสิ้นเชิง ทว่ามีอยู่วันหนึ่ง ข้าถึงได้พบว่าเรื่องราวไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด”

“คือเหลียงอ๋องหรือ” ซูอวี้ถาม

“ใช่ และก็ไม่ใช่ เรื่องที่เหลียงอ๋องมีส่วนเกี่ยวข้องข้ารู้อยู่ก่อนแล้ว เพียงแต่ข้ารู้แค่ว่าตระกูลเส้ากับซูหลีต่างอยู่ฝ่ายเหลียงอ๋องอย่างชัดเจน ทว่ากลับน่าเจ็บใจที่ไร้หลักฐาน คนผู้นี้เปรียบเสมือนภูตผีร้ายที่แฝงตัวอยู่ใกล้ชิดที่สุด ข้านึกไม่ถึงจริงๆ นึกไม่ถึงเลย…” เสียงของเซี่ยอวิ๋นเยียนแผ่วเบาลง ตอนที่ท่านพ่อเสียชีวิต นางรู้กระจ่างแก่ใจว่าใครเป็นผู้จัดฉากรายละเอียดทุกอย่างที่นางมองข้ามไป นิ้วมือของนางบีบฝาถ้วยชาที่ซูอวี้ส่งให้อย่างแรง จนปลายนิ้วซีดขาวและสั่นเทาน้อยๆ