บทที่ 124 หากเจ้าอยากฟัง ข้าก็จะบอกเจ้า

มีคนวิปริตอย่างเหลียงอ๋องเข้ามากวนโทสะ ซูอวี้เห็นว่าตอนกินข้าวเซี่ยอวิ๋นเยียนดูเหม่อลอยคล้ายวิญญาณไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จึงไม่วางใจให้นางกลับไปวัดหานถานในสภาพนี้ เซี่ยอวิ๋นเยียนเองก็กังวลว่ากลับไปเช่นนี้จะทำให้ท่านแม่ตกใจ จึงตัดสินใจว่าคืนนี้จะพักผ่อนที่จวนแม่ทัพ รอพรุ่งนี้จัดการอารมณ์ให้เรียบร้อยแล้วค่อยกลับวัดหานถาน

อาศัยช่วงเวลานี้ เซี่ยอวิ๋นเยียนนั่งตรวจดูสมุดบัญชีอยู่ในห้องหนังสือของจวนแม่ทัพ แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะในน้ำแกงสงบใจมีตัวยาช่วยให้นอนหลับ หรือเป็นเพราะเรื่องราวตลอดทั้งวันนี้พลิกผันวุ่นวายเกินไป นางจึงเผลอหลับไปท่ามกลางกลิ่นหอมจางๆ ของไม้จันทน์

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหลียงอ๋องที่มีแนวโน้มวิปริตขึ้นทุกวันผู้นั้นหรือไม่ การนอนหลับครั้งนี้เซี่ยอวิ๋นเยียนจึงรู้สึกกระสับกระส่ายยิ่งนัก