บทที่ 129 ความแค้นของข้ามิได้น้อยไปกว่าเจ้า

คนที่ถีบประตูเข้ามาคือเหลียงเหยียนหมิง เขาชำเลืองมองเซี่ยอวิ๋นเยียนที่ยังนั่งอยู่อย่างปลอดภัยดี แล้วยังมีแก่ใจเอ่ยหยอกล้อกับนาง “คุณหนูใหญ่ ข้าได้รับข่าวจากฮุ่ยชุน นึกว่าท่านจะสิ้นใจไปแล้วเสียอีก”

“เท่าที่ดูตอนนี้ ฮูหยินท่านนี้ยังมิได้คิดจะเอาชีวิตข้า” เซี่ยอวิ๋นเยียนแย้มยิ้มบาง ก่อนจะเบนสายตากลับไปยังใบหน้าของหยางหนี “จะว่าไปแล้ว ข้ายังต้องขอบคุณที่ฮูหยินยอมเล่าเรื่องราวมากมายถึงเพียงนี้ให้ข้าฟัง”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหยางหนีเลือนหายไปจนหมดสิ้น ทว่าแววตายังคงฉายความไม่อยากจะเชื่อ “เจ้า…เจ้าเป็นใครกันแน่?!”