บทที่ 128 ขึ้นอยู่กับว่าท่านยินดีจะพูดหรือไม่

เซี่ยอวิ๋นเยียนเข้าใจแล้ว นางตกเป็นที่ระบายอารมณ์ของอีกฝ่ายอีกครา จึงได้แต่ก้มหน้าจิบชาเงียบๆ ไม่เอ่ยปาก พลันรู้สึกว่าคนผู้นี้น่าเวทนาอยู่บ้าง ในใจคิดว่าหยางหนีต้องการสิ่งใดกันแน่

“พวกเราคนเหล่านี้” หยางหนีทอดถอนใจขึ้นมาอย่างกะทันหัน “อ่านตำรามามากกว่าผู้ใด เล่าเรียนกลอุบายเล่ห์เหลี่ยมมามากมาย ทว่าแรงกดดันกลับหนักหนากว่าผู้อื่น และสำคัญตนว่าเฉลียวฉลาดกว่าใคร ทว่าสิบปีแห่งการลับกระบี่ วิชาที่ฝึกฝนออกมากลับมิใช่ความสามารถเพื่อกอบกู้ใต้หล้า แต่เป็นความสามารถเพื่อเข่นฆ่าเอาชีวิตกันให้ตายไปข้างหนึ่ง”

เซี่ยอวิ๋นเยียนชะงักไปเล็กน้อย พลันพบว่าคำพูดประโยคนี้ของหยางหนี…กลับมีเหตุผลอยู่บ้างอย่างน่าประหลาด