บทที่ 147 แม่ลูกเปิดใจพูดคุย

เส้าหว่านค่อยๆ ดึงกล่องไม้ลงรักสีดำประณีตงดงามออกมาจากใต้โต๊ะ เลื่อนไปตรงหน้านางโจว “มีคนส่งมาที่บ้านเจ้าค่ะ ตอนนั้นท่านแม่ไม่อยู่ ข้านึกว่าท่านพ่อส่งอะไรกลับมาอีก ก็เลยเปิดดู”

นางใช้มือขาวผ่องที่ดูแลประคบประหงมมาอย่างดีเปิดฝากล่องออก ครั้นนางโจวเห็นของข้างใน รูม่านตาก็หดเล็กลงทันที—

ภายในกล่องคือมีดสั้นเล่มหนึ่งในฝักสีขาว ตัวมีดดูเหมือนเพิ่งผ่านการลับคมมาอย่างดี ชักออกมาคงคมกริบยิ่ง ด้านข้างมีจดหมายวางอยู่ฉบับหนึ่ง โชยกลิ่นหอมของมวลดอกไม้จางๆ บนซองตวัดปลายพู่กันเขียนอักษรตัวหนึ่งไว้อย่างทรงพลัง—ซู