บทที่ 159 การประจันหน้ากันอย่างเด็กๆ ของซูอวี้กับเหลียงเหยียนหมิง

“ซูอวี้ เหลียงเหยียนหมิง ในเมื่อพวกเจ้าเห็นว่าสุราอาหารโต๊ะนี้รสชาติดียิ่งนัก ข้าจะสั่งห้องครัวให้จัดอีกโต๊ะให้พวกเจ้าสองคนโดยเฉพาะ จะได้ร่ำสุรากันให้สาแก่ใจ”

สิ้นคำ ชายหนุ่มทั้งสองก็หันขวับมาพร้อมกัน สีหน้าตัดพ้อว่านางลำเอียงนั้นราวกับถอดแบบกันมาไม่มีผิดเพี้ยน

ขมับของเซี่ยอวิ๋นเยียนกระตุกสองครา นางสะกดกลั้นอารมณ์ครั้งแล้วครั้งเล่า กว่าจะไม่บดฟันกรามเข้าหากัน