บทที่ 188 สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในใต้หล้า…

เซี่ยอวิ๋นเยียนเปิดฉากซักถามทันที “ท่านอาเฟิง ท่านรู้แต่แรกแล้วหรือว่าเขาจะมา เหตุใดไม่บอกข้าสักคำ ตอนนี้สถานการณ์วุ่นวายถึงเพียงนี้ หากพลั้งเผลอขึ้นมา คนกันเองจะลงมือตีกันเองน่ะสิ…”

เซี่ยเฟิงเหลือบตามองนางแวบหนึ่ง ก่อนจะรับตัวนางที่กำลังดิ้นรนจะลงพื้นมาจากอ้อมอกของซูอวี้ผู้ยืนนิ่งเงียบ แล้วประคองร่างที่ซวนเซของนางเดินเข้าไปข้างใน “นึกโทษที่ข้าไม่บอกเจ้า ก็อย่าได้แล่นไปศาลเจ้าเหนียงเหนียงคนเดียวสิ คิดจะส่งข่าวให้เจ้า ยังไม่รู้เลยว่าจะส่งไปที่ใด”

เซี่ยอวิ๋นเยียนถูกตอกกลับจนต้องกลอกตา นางดันมือเขาออก พยายามทรงตัวยืนให้ตรงแล้วเค้นคำพูดออกมา “ข้าเดินเองได้”