บทที่ 194 ลางสังหรณ์ไม่ดี

“แต่จะให้รอเฉยๆ แบบนี้ ท่านเองก็ทนไม่ไหวไม่ใช่หรือขอรับ” เหลียงเหยียนหมิงหัวเราะขึ้นมา “คุณหนูใหญ่ หากท่านรอได้ ก็คงไม่พาข้ามาที่ด่านฉือหลินหรอก วันนี้เป็นข้าที่ไม่รอบคอบเอง วันหน้าจะไม่ทำเช่นนี้อีกเด็ดขาด”

“เหลียงเหยียนหมิง” เซี่ยอวิ๋นเยียนมองเขาพลางเอ่ยเรียบๆ “ข้าคิดว่าเจ้าคงลืมไปแล้วว่าพวกเรามาทำอะไรกันที่นี่”

แม้ในห้องจะมีเตาผิง ทว่าเกรงว่าประกายไฟจะกระเด็นไปโดนกระดาษ หรือกระดาษจะกรอบเสียหายเมื่อโดนไอความร้อน ในเช้าตรู่ที่ค่อนข้างหนาวเหน็บเช่นนี้ นางจึงมิได้จุดเตาไฟ เซี่ยอวิ๋นเยียนกระชับเสื้อคลุมขนสัตว์บนบ่าแล้วเอ่ยต่อ “รักษาด่านฉือหลินไว้ แล้วยกทัพกลับเมืองหลวงพร้อมกับท่านอาสอง นี่ต่างหากคือเป้าหมายที่เรามาด่านฉือหลิน”