บทที่ 213 เฉียวเหยี่ยนมาหาอวิ๋นเยียนด้วยตนเอง

นางยืนมองกล่องใบนั้นอยู่ข้างโต๊ะครู่หนึ่ง พลางคิดใคร่ครวญอย่างจริงจังว่าจะแกะออกดูสักแวบ หรือจะโยนมันเข้ากองไฟไปเสียตรงนี้ดี

ทว่าท้ายที่สุดความอยากรู้อยากเห็นก็เป็นฝ่ายชนะ เซี่ยอวิ๋นเยียนถอนหายใจอย่างยอมรับชะตากรรม นางนั่งลง ตรวจดูอย่างละเอียดรอบคอบจนแน่ใจว่าบนกล่องไม้ไม่มีกลไกอันตรายใดซ่อนอยู่ จึงค่อยเปิดออก

ความอยากรู้อยากเห็นพาคนไปตายแท้ๆ นางคิดไปพลางรื้อค้นไปพลาง คำคนโบราณไม่เคยหลอกใครจริงๆ