บทที่ 219 พบตัวเซี่ยอวิ๋นจื่อแล้ว

ช่วงนี้ซูอวี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ ท่าทีที่เซี่ยอวิ๋นเยียนมีต่อเขากลับมาสนิทสนมราบรื่นดังเดิม เบาะแสของภารกิจที่รับผิดชอบก็คืบหน้าไปด้วยดี สวรรค์คงชักจะหมั่นไส้เขาขึ้นมาบ้าง ท่ามกลางราตรีอันงดงามพร่างพราวดาวเช่นนี้ จึงมักต้องมีใครบางคนโผล่มาส่งเสียงเอะอะทำลายบรรยากาศอยู่เรื่อย

ขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปด้วยดี จู่ๆ นอกหน้าต่างรถม้าก็มีเสียงอึกทึกจอแจแว่วเข้ามา มีทั้งเสียงสตรีด่าทอแหลมสูง และเสียงบุรุษอีกหลายคนที่ฟังดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนดีปะปนอยู่

เซี่ยอวิ๋นเยียนผงะถอย สายตามองข้ามไหล่ของซูอวี้ไปยังหน้าต่างรถม้าที่เปิดระบายลมไว้ด้านหลังเขา “ซูอวี้! นั่นมันอวิ๋นจื่อ! เซี่ยอวิ๋นจื่อ น้องสาวของข้า!”