บทที่ 232 คำลวงด้วยเจตนาดี

ยังคงเป็นคนสนิทผู้มีวรยุทธ์สูงส่งที่สุดและสุขุมรอบคอบที่สุด ใต้บังคับบัญชาของเทพสงครามเซี่ยเสวียนในอดีต

ทว่าเขาก็แก่ชราลงแล้วจริงๆ

เซี่ยอวิ๋นเยียนนั่งลงยังตำแหน่งของตน พลางคิดในใจอย่างนิ่งสงบ เขาไม่ได้เยาว์วัยเหมือนในอดีตอีกต่อไป ต่อให้ภายนอกจะดูร่วงโรยช้ากว่าผู้อื่น ทว่ากาลเวลาไม่เคยละเว้นผู้ใด กลิ่นอายรอบกายเขาได้เผยความจริงข้อนี้ออกมาเงียบๆ แล้ว ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงริ้วรอยเส้นบางๆ บนใบหน้าที่มองเห็นได้ในระยะใกล้เพียงนี้