บทที่ 238 เฉียวเหยี่ยน เซี่ยอวิ๋นเยียน เจ้าเองก็เป็นท่อนไม้เหมือนกัน

หากจะบอกว่าคำพูดของเหลียงเหยียนหมิงมิได้ทำให้จิตใจของเซี่ยอวิ๋นเยียนสั่นคลอนเลยแม้แต่น้อย นั่นย่อมเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ

ท่าทางไม่ยอมรับฟังผู้ใด เอาแต่จมดิ่งอยู่กับความล้มเหลวครั้งแรกของตนเองเช่นนั้น ทำให้เซี่ยอวิ๋นเยียนมีสีหน้ากรุ่นไอสังหารยามผลักประตูห้องของตนเข้าไป

ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตู นางก็เห็นเฉียวเหยี่ยนนั่งอยู่ข้างโต๊ะ เซี่ยอวิ๋นเยียนมิได้ปิดบังอารมณ์ขุ่นมัวของตน พยักหน้าให้เล็กน้อยแล้วตรงไปรินน้ำชา นางไม่สนใจด้วยซ้ำว่าน้ำชาจะร้อนหรือเย็น ยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดจอก