บทที่ 237 ความต่างในสายตาของอวิ๋นเยียนระหว่างซูอวี้กับเหลียงเหยียนหมิง

มองในมุมหนึ่ง การหวนนึกถึงอดีตเป็นครั้งคราว ย่อมช่วยให้คนเรารับมือกับอนาคตได้ดียิ่งขึ้น

หลักการเหล่านี้ใช่ว่าเซี่ยอวิ๋นเยียนจะไม่เข้าใจ เพียงแต่อดีตของนางนั้น หากจดบันทึกไว้ทีละเรื่องราวประหนึ่งเขียนปฏิทิน ส่วนใหญ่ก็ล้วนเป็นเรื่องน่าอดสูจนทนดูไม่ได้ แทบอยากจะขุดหลุมฝังกลบให้พ้นๆ ไปเสียด้วยซ้ำ

จูเฉิงเฉายังคงเหมือนวันวาน ต่อให้นางตั้งสติระแวดระวังเพียงใด สุดท้ายก็ยังเผลอถูกคำพูดของเขาต้อนจนจนมุมอยู่ดี พลั้งปากเอ่ยความในใจที่เดิมทีไม่อยากพูดออกไปจนได้