บทที่ 252 การแก้แค้นของซูอวี้

“เรื่องของม่านเมฆาบัง ข้าเพียงเคยได้ยินมาบ้างเท่านั้น” สีหน้าของเฉียวเหยี่ยนเริ่มจริงจังขึ้นทุกที “เขามีอำนาจบารมีล้นฟ้าถึงเพียงนั้นเชียวหรือ ถึงทำให้พวกเจ้าแต่ละคนตึงเครียดราวกับเผชิญหน้าศัตรูตัวฉกาจได้?”

ในที่สุดเซี่ยอวิ๋นเยียนก็ยอมยันกายลุกขึ้นนั่ง พลางจัดอาภรณ์ของตนให้เรียบร้อยแล้วเอ่ยช้าๆ “จะว่ามีอำนาจก็คงไม่ใช่ แต่เล่ห์กลควบคุมจิตใจคนของเขานั้นน่ากลัวเกินไป หากให้พูดง่ายๆ ก็คือ พวกเรามีความแค้นฝังลึกกับเขา”

ขณะเฉียวเหยี่ยนกำลังจะเอ่ยต่อ จู่ๆ คนสนิทของเซี่ยอวิ๋นเยียนก็นำรายงานการศึกมาส่ง นางจึงเลิกคิ้วขึ้น “ข้าดูแล้ว เจ้าคงไม่มีทางได้อยู่นิ่งๆ เพื่อพักรักษาแผลหรอก”