บทที่ 253 อวิ๋นเยียนแบกรับอาการบาดเจ็บวางแผนการทุกสิ่ง

ซูอวี้หยัดเงินใส่มืออีกฝ่าย มองดูรถม้าที่ควบตะบึงหนีเตลิดไปราวกับเผ่นหนีตาย แล้วจึงหมุนตัวเดินตรงไปยังบ้านร้างหลังข้างหน้า

เขาผลักประตูไม้เปิดออก ท่ามกลางฝุ่นที่ลอยฟุ้ง ซูอวี้ก้าวเข้าไปในเรือนหลัก เขาถอดเสื้อคลุมตัวใหญ่ออก หยิบงอบที่ลูกน้องเตรียมไว้ให้ทางด้านข้างขึ้นมาสวม ปีกงอบกดลงต่ำบดบังคิ้วและดวงตาไว้มิดชิด

เขาไม่แยแสต่อเสียงขยับไหวอย่างกระวนกระวายใต้ผ้าม่านเตียงที่ปิดสนิทบนเตียงพังๆ หลังนั้น มือล้วงลึกเข้าไปในย่ามควักมีดสั้นออกมาเล่มหนึ่ง หลังจากตรวจดูคมมีดเรียบร้อยก็เหน็บไว้ข้างเอว แล้วโยนข้าวของอย่างอื่นที่ยังไม่จำเป็นต้องใช้ทิ้งไว้ข้างเตียงชั่วคราว