บทที่ 280 รองแม่ทัพเซี่ยรอดตายหวุดหวิด

แม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่เซี่ยอวิ๋นเยียนก็ยังตกใจจนแทบทรุดลงกับพื้น

“ท่านอาสอง…ท่านอาสอง!” นางสูดจมูก พยายามสะกดกลั้นหยาดน้ำตาไม่ให้ไหลริน “ท่าน…เหตุใดถึงได้—”

ครั้นเอ่ยปากออกมา จึงเพิ่งรู้ว่าเสียงของตนแหบพร่าจนน่าใจหาย