บทที่ 303 ที่สถิตของม่านเมฆาบัง

ดอกไห่ถัง… ลวดลายที่มีความเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับจวนแม่ทัพ และตัวนาง

องค์ชายรองยื่นนิ้วออกไปหมายจะแตะต้องดอกไม้นั้น ทว่าราวกับหวาดกลัวสิ่งใดจึงชักมือกลับอย่างรวดเร็ว ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เขายังมีชีวิตอยู่หรือ”

จินเหยียนโม่ยิ้มไม่ถึงดวงตา “เขาจะอยู่หรือตายข้าไม่รู้ แต่วิธีการฆ่าคนเช่นนี้… ข้ารู้สึกคุ้นเคยยิ่งนัก” เวลานั้นมีคนเดินเข้ามากระซิบกระซาบบางอย่างข้างหู จินเหยียนโม่พยักหน้าพลางกำลูกประคำไว้ในอุ้งมือ “เป็นแม่นางผู้นั้นที่ส่งข่าวให้ตระกูลเซี่ย ชื่อไหวถึงถูกจับเป็นได้ ดูท่าอนุชาของท่านจะอาลัยอาวรณ์ความหลังมิน้อยเลย”