บทที่ 302 ซูอวี้… มีใจให้นางหรือ

เซี่ยอวิ๋นเยียนแทบจะเตลิดหนีกลับมายังห้องของตน

ใบหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ

สาวใช้ที่ยกอ่างน้ำเข้ามาเตรียมปรนนิบัติล้างหน้าเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูใหญ่ ไฉนใบหน้าของท่านจึงแดงก่ำเช่นนี้เจ้าคะ ให้บ่าวไปตามท่านหมอมาตรวจดูหรือไม่”