บทที่ 314 เหลียงอ๋องและพระสนมหรงติดกับ

เมื่อได้รับข่าวคราวจากเมืองฉางอันอีกครั้ง ก็ล่วงเข้าสู่วันที่ห้าหลังจากม่านเมฆาบังตายตกไป

“เหลียงอ๋องลงมือเร็วปานนี้เชียวหรือ” เซี่ยอวิ๋นเยียนซึ่งอยู่บนหลังม้าเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ “เขากับม่านเมฆาบัง ช่างเป็นคนบ้าตัวใหญ่มาเจอกับคนบ้าตัวเล็กแท้ๆ ผลลัพธ์กลับกลายเป็น…เหอะ หากเหลียงอ๋องรู้ว่าม่านเมฆาบังตายไปแล้ว เจ้าคิดว่าเขาจะไม่ดีใจจนตัวลอยขึ้นฟ้าไปเลยหรือ”

ซูอวี้สั่งให้หน่วยองครักษ์เงาที่มาส่งข่าวไปสืบความต่อ ก่อนจะใช้เข่าหนีบท้องม้าเบาๆ ให้ก้าวเคียงคู่ไปกับเซี่ยอวิ๋นเยียน “ถึงเขาไม่รู้ ตอนนี้ตำแหน่งรัชทายาทอยู่แค่เอื้อม ก็คงดีใจจนแทบจะเหาะได้อยู่แล้ว”