บทที่ 112 สู้ตาย

ตีอำเภออันเล่อแตก ใช้เวลาเพียงสองวัน

ทว่าอำเภอชางผิงแห่งนี้ ตีมาแปดวันแล้ว กลับไม่มีวี่แววว่าเมืองจะแตกเลยแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายฝ่ายพวกคนเถื่อนซงหนูเองกลับบาดเจ็บล้มตายไปเกือบสี่ส่วน

พวกคนเถื่อนซงหนูเคยชินกับการยกพลมาปล้นสะดมอยู่บ่อยครั้ง กองทัพเป่ยผิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นทหารกล้าชั้นยอดของราชวงศ์จิ้งยังพอจะรับมือได้บ้าง แต่สำหรับทัพอย่างทัพกว่างหนิง พวกคนเถื่อนซงหนูไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ราษฎรราชวงศ์จิ้งในสายตาพวกมันก็ไม่ต่างจากหมูหมา