บทที่ 113 ถอยทัพ

พวกซงหนูยอมถอยทัพไปในที่สุด!

จิตใจที่ตึงเครียดมานานกว่าครึ่งเดือนพลันผ่อนคลายลง ไม่รู้ว่าผู้ใดเริ่มกู่ร้องขึ้นมาก่อน “แม่นางหกจงเจริญ!”

จากนั้นเสียงโห่ร้องก้องก็ดังระงมตามมาไม่ขาดสาย “แม่นางหกจงเจริญ!”