บทที่ 126 ร่วมทาง (สอง)

เผยอวิ๋นกับเม่าหงหลิงสบตากัน แอบหัวเราะในใจ ก่อนจะคารวะทักทายสือเยี่ยนตามมารยาท

เมื่อก่อนสือเยี่ยนคือพ่อค้ารายใหญ่ผู้ส่งเสบียงและสิ่งของมาให้ ทุกคนจึงเคารพนบนอบและเกรงอกเกรงใจ ทว่ายามนี้กลับกลายมาเป็นคนกันเองไปแล้วครึ่งตัว ท่าทีของทุกคนจึงสนิทสนมเป็นกันเองขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

โดยเฉพาะฟางไห่ เขยแต่งเข้าคนแรกของตระกูลเผย ที่เอ่ยปากทักทายอย่างกระตือรือร้นเป็นพิเศษ “ข้าแก่กว่าเจ้าสักสิบกว่าปี อยู่ที่หมู่บ้านตระกูลเผยมาสองปีกว่า คนในหมู่บ้านข้ารู้จักมักคุ้นหมด มีเรื่องอะไรก็มาหาข้าได้ตลอด”