บทที่ 125 ร่วมทาง (หนึ่ง)

ใต้แสงเทียนสว่างไสว ใบหน้าหล่อเหลาที่ซูบตอบลงเล็กน้อยของสือเยี่ยนผุดรอยยิ้มเจื่อนอย่างจนใจ "ข้าทะเลาะกับท่านปู่ยกใหญ่ ท่านปู่เลยไล่ข้าออกจากบ้าน ตอนนี้ข้าไร้ที่ไป จึงได้แต่มาพึ่งพาเจ้าแล้ว"

เพียงสองประโยคสั้นๆ แต่กลับแฝงเรื่องราวไว้มากมายเหลือเกิน

เผยชิงเหออดขมวดคิ้วไม่ได้ "ตระกูลสือสืบสายเลือดเดี่ยวมาสามชั่วคน ผู้เฒ่าสือรักถนอมเจ้าราวกับแก้วตาดวงใจ จะขับไล่เจ้าออกจากบ้านได้อย่างไร พวกเจ้าทะเลาะกันเรื่องใดถึงได้บานปลายถึงขั้นนี้"