บทที่ 124 แยกตระกูล (สอง)

พวกผู้ลี้ภัยในกระท่อมหญ้าของหมู่บ้านเดิมถูกย้ายไปหมู่บ้านใหม่จนหมด กระท่อมหญ้าหลายสิบหลังที่ซ่อมแซมแล้วจึงเพียงพอให้นางหลี่และคนอื่นๆ ได้พักอาศัย

ยามแบ่งเงินทองและเสบียง เผยชิงเหอก็ไม่ได้ตระหนี่ถี่เหนียว สั่งให้คนขนเสบียงสำหรับหนึ่งปีเต็มไปส่งให้ทันที "นี่พอให้พวกท่านกินใช้ไปหนึ่งปี ปีหน้าข้าจะให้คนส่งเสบียงมาให้อีก"

หญิงชราวัยหกสิบเจ็ดสิบปีกลุ่มใหญ่กับเด็กทารกในผ้าอ้อม คนที่พอจะนับเป็นแรงงานได้มีแค่นางเฝิงกับอู๋ซิ่วเหนียงและคนอื่นๆ อีกราวสิบกว่าคนเท่านั้น