บทที่ 123 แยกตระกูล (หนึ่ง)

นางลู่โมโหจนตาเขม็ง “ดี! ดียิ่ง! พวกเจ้าปีกกล้าขาแข็งกันหมดแล้ว ใจเตลิดเปิดเปิง ยายแก่อย่างข้าควบคุมพวกเจ้าไม่ได้แล้วนี่!”

"เผยเยี่ยนยกให้เจ้าไป แต่เผยเฟิงเป็นหลานชายคนโตสายตรงของสกุลเผย จะให้พวกเจ้าพาไปลงเหวสู่ทางตันไม่ได้ เผยเฟิงต้องไปกับพวกเรา"

เผยเยี่ยนยิ้มจนแก้มแทบปริ ส่วนเผยเฟิงหน้าถอดสี ส่ายหน้ารัวราวกับกลองป๋องแป๋ง “ข้าไม่ไปกับท่านย่า ข้าจะติดตามพี่หก!”