บทที่ 224 ศึกนองเลือด (หนึ่ง)

พวกคนเถื่อนซงหนูถอยทัพไปแล้ว

ในป่าเขาเต็มไปด้วยซากศพ บนทางหลวงก็เกลื่อนกลาดไปด้วยร่างไร้วิญญาณไม่ต่างกัน ม้าศึกที่ถูกยิงจนร่อแร่ส่งเสียงร้องครวญครางอย่างน่าเวทนา

ไม่มีเวลาว่างมาจัดการสนามรบ และไม่มีเวลาแม้แต่จะเก็บศพ