บทที่ 226 ศึกนองเลือด (หนึ่ง)

ฝ่ายตั้งรับรักษาเมืองย่อมกุมความได้เปรียบทางชัยภูมิแต่แรก

สิ้นเสียงเกาทัณฑ์ดอกแรกของเผยชิงเหอ พลธนูทั้งหมดก็ระดมยิงตามทันที ห่าธนูกระหน่ำซัดดั่งพายุฝน ปักทะลวงพวกคนเถื่อนซงหนูแถวหน้าสุดจนคนล้มม้าคว่ำระเนนระนาด

พวกคนเถื่อนซงหนูน้าวคันธนูยิงโต้ตอบ ทว่าการยิงจากที่ต่ำขึ้นสู่ที่สูงมิใช่เรื่องง่าย ลูกศรคมกริบเหล่านั้นบ้างปักคาผนังกำแพง บ้างหมดแรงร่วงหล่นกลางเวหา แทบไม่มีดอกใดระคายเคืองทัพตระกูลเผยได้เลย